KWALIFIKACJA INF1 - CZERWIEC 2020 (test 2)

PYTANIE NR 8.
Sygnał dyskretny powstaje w wyniku
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sygnał dyskretny (w czasie) otrzymuje się przez próbkowanie sygnału analogowego, czyli pobieranie jego wartości w kolejnych chwilach czasu. Kodowanie dotyczy zwykle zapisu w postaci bitów (sygnał cyfrowy), modulacja służy do przenoszenia informacji na nośną, a autokorelacja jest operacją analizy sygnału, nie jego "tworzenia".

Pełne wyjaśnienie:

Sygnał dyskretny najczęściej rozumie się jako dyskretny w czasie: jego wartości są określone tylko w wybranych chwilach (dla kolejnych numerów próbek). Taka postać powstaje w wyniku próbkowania sygnału analogowego, czyli okresowego "pobierania" wartości sygnału ciągłego. W praktyce jest to pierwszy kluczowy etap przejścia z toru analogowego do przetwarzania cyfrowego.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Autokorelacja sygnału cyfrowego – autokorelacja to działanie matematyczne służące do analizy zależności sygnału od jego przesuniętej wersji (np. do oceny okresowości, opóźnień, detekcji). Nie jest to proces, który sam z siebie zamienia sygnał analogowy na dyskretny.
  • Kodowanie sygnału analogowego – samo "kodowanie" kojarzy się z zapisem informacji (np. w bitach) i zwykle następuje po próbkowaniu (a często także po kwantyzacji). Kodowanie nie jest tym etapem, który powoduje dyskretyzację w czasie; dyskretyzację daje próbkowanie.
  • Modulacja sygnału cyfrowego – modulacja to technika transmisyjna: zmiana parametrów fali nośnej (lub sygnału przenoszącego) w celu przesłania informacji. Modulacja nie odpowiada za powstanie sygnału dyskretnego; dotyczy sposobu przesyłu już przygotowanej informacji.

Warto zapamiętać porządek pojęć: próbkowanie daje sygnał dyskretny w czasie, kwantyzacja dyskretyzuje amplitudę, a kodowanie zapisuje wynik w postaci symboli/bitów (sygnał cyfrowy). Dzięki temu na egzaminie łatwo odróżnić, co "tworzy" sygnał dyskretny, a co jest obróbką, analizą lub transmisją.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Sygnał dyskretny w czasie ma wartości określone tylko w wybranych chwilach, najczęściej opisanych numerem próbki n. Pomiędzy próbkami nie ma zdefiniowanej wartości (w modelu dyskretnym), dlatego taki sygnał nadaje się do obróbki algorytmami DSP.
Powstaje przez próbkowanie, czyli pobieranie kolejnych wartości sygnału analogowego w równych odstępach czasu. W praktyce robi to przetwornik A/C, który najpierw próbuje sygnał, a dopiero później (zwykle) wykonuje kwantyzację i kodowanie.
Dyskretny oznacza zwykle dyskretny w czasie (próbki). Cyfrowy oznacza, że wartości są zapisane jako liczby/symbole (np. bity), czyli po próbkowaniu dochodzi jeszcze dyskretyzacja amplitudy (kwantyzacja) i kodowanie. To częsty punkt mylenia na testach.
Próbkowanie dotyczy czasu (wybieramy chwile pomiaru), a kodowanie dotyczy zapisu informacji (np. w bitach). Bez próbkowania nie ma ciągu próbek, które można kodować. Dlatego sygnał dyskretny powstaje z próbkowania, a nie z samego kodowania.
Kwantyzacja to zamiana ciągłych wartości amplitudy na skończony zbiór poziomów. W typowym torze A/C jest po próbkowaniu: najpierw pobiera się próbki w czasie, potem zaokrągla amplitudę do poziomów, a następnie koduje wynik. Kwantyzacja wiąże się z błędem kwantyzacji.
Nie. Modulacja służy do transmisji (dopasowania sygnału informacyjnego do kanału), np. przez zmianę parametrów nośnej. Może przenosić dane cyfrowe, ale nie jest procesem, który zamienia sygnał analogowy w dyskretny w czasie. Tym procesem jest próbkowanie.
Autokorelacja to operacja analityczna: porównuje sygnał z jego przesuniętą wersją i opisuje podobieństwo w funkcji opóźnienia. Może być liczona dla sygnałów dyskretnych lub ciągłych, ale nie jest etapem ich tworzenia z sygnału analogowego. To narzędzie analizy, nie konwersji A/C.
Najczęściej: próbkowanie (dyskretyzacja czasu), następnie kwantyzacja (dyskretyzacja amplitudy) i kodowanie (zapis w bitach). W zależności od układu może dochodzić filtracja antyaliasingowa przed próbkowaniem oraz obróbka cyfrowa po konwersji.
Najczęstsze są: mylenie "dyskretny" z "cyfrowy", wybieranie modulacji, bo kojarzy się z transmisją, oraz traktowanie kodowania jako pierwszego kroku. Pomaga zapamiętanie: próbkujemy czas, kwantyzujemy amplitudę, kodujemy zapis.
Warto zrobić krótką tabelę pojęć: analogowy / dyskretny / cyfrowy oraz procesy: próbkowanie / kwantyzacja / kodowanie / modulacja. Następnie przećwicz testy jednokrotnego wyboru, w których trzeba wskazać, który proces dotyczy czasu, amplitudy albo transmisji w kanale.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 56% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Sygnał dyskretny (w czasie) otrzymuje się przez próbkowanie sygnału analogowego, czyli pobieranie jego wartości w kolejnych chwilach czasu."

Źródła:

  • Alan V. Oppenheim, Ronald W. Schafer, John R. Buck, "Discrete-Time Signal Processing", rozdz. 1 (Discrete-Time Signals) oraz rozdz. 4 (Sampling of Continuous-Time Signals), wyd. Prentice Hall (różne wydania)
  • John G. Proakis, Dimitris G. Manolakis, "Digital Signal Processing: Principles, Algorithms and Applications", rozdziały dot. sampling i reprezentacji sygnałów dyskretnych, wyd. Pearson (różne wydania)
  • Wikipedia: "Próbkowanie" (Sampling) – definicja procesu pobierania próbek sygnału ciągłego, https://pl.wikipedia.org/wiki/Pr%C3%B3bkowanie (dostęp: 2026-02-18)

Materiały:

  • Podręcznik akademicki z DSP (rozdziały: sygnały i układy dyskretne, próbkowanie)
  • Materiały dydaktyczne z telekomunikacji: digitalizacja sygnału mowy (PCM) – kolejność etapów
  • Notatki/ściąga pojęć: analogowy vs dyskretny vs cyfrowy

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego