W geodezyjnej dokumentacji terenowej szkic polowy ma być jednoznaczny: osoba opracowująca wyniki powinna bez domysłów rozpoznać, jaki obiekt został pomierzony i gdzie się znajduje. Dlatego obiekty sytuacyjne przedstawia się znakami umownymi, czyli ustandaryzowanymi symbolami graficznymi (zwykle z legendy lub z przyjętego zestawu oznaczeń).
W tym typie zadania należy postępować metodycznie:
- Odczytać z ilustracji, jaki obiekt jest pokazany (co przedstawia rysunek).
- Porównać go z proponowanymi znakami: zwrócić uwagę nie tylko na ogólny zarys, ale też elementy rozróżniające (np. sposób wypełnienia, dodatkowe kreski, orientację symbolu).
- Wybrać ten symbol, który odpowiada obiektowi pod względem konwencji rysunkowej stosowanej na szkicu polowym.
Odpowiedź "Symbolem 3." jest właściwa, ponieważ jako jedyna odpowiada znakowi umownemu przypisanemu do obiektu przedstawionego na ilustracji. Pozostałe propozycje są typowymi dystraktorami: wyglądają podobnie, ale reprezentują inny typ obiektu lub inną konwencję zapisu, więc ich użycie prowadziłoby do błędnego opisu sytuacji terenowej.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi porównaj symbol z ilustracji z każdą opcją po kolei i sprawdź, czy nie pomijasz drobnego szczegółu (to najczęstsze źródło pomyłek w zadaniach "na znaki umowne").
