W instalacjach kanalizacyjnych bardzo często spotyka się połączenia kielichowe. Ich idea jest prosta: jeden element przewodu ma poszerzony koniec (kielich), do którego wsuwany jest drugi odcinek rury. Szczelność zapewnia zwykle uszczelka (np. elastomerowa) lub odpowiednio ukształtowane gniazdo. Dlatego, gdy na rysunku instalacyjnym pojawia się symbol wskazujący na złącze typu "wsuwane w kielich", poprawną odpowiedzią są połączenia kielichowe.
Odpowiedź "kołnierzowych" jest błędna, ponieważ połączenia kołnierzowe wykorzystują kołnierze skręcane śrubami, typowe dla odcinków wymagających rozłączności (np. przy armaturze lub urządzeniach) i mają odmienną geometrię oraz sposób przedstawiania w dokumentacji.
Odpowiedź "zaciskanych" nie pasuje, bo połączenia zaciskane (prasowane) są charakterystyczne dla określonych systemów rurowych i technologii złączek, gdzie szczelność uzyskuje się przez trwałe zaciśnięcie kształtki narzędziem. Ich oznaczenia nie odpowiadają typowemu "wsunięciu w kielich".
Odpowiedź "gwintowych" także jest niepoprawna: połączenia gwintowe wymagają gwintu zewnętrznego i wewnętrznego oraz zwykle materiałów uszczelniających gwint. W kanalizacji grawitacyjnej dominują złącza kielichowe, a symbolika gwintu na rysunkach technicznych jest inna niż dla kielicha.
Wskazówka egzaminacyjna: warto rozróżniać zasadę działania złącza (wsuwane, skręcane śrubami, zaciskane narzędziem, skręcane gwintem) i dopiero potem kojarzyć ją z odpowiednim symbolem na rysunku.
