Zabezpieczenie podimpedancyjne (często nazywane także odległościowym) jest klasycznym zabezpieczeniem linii elektroenergetycznych. Jego idea polega na tym, że przekaźnik "widzi" impedancję pętli zwarciowej od miejsca zainstalowania do miejsca uszkodzenia. Gdy w linii pojawia się zwarcie, mierzona impedancja zwykle gwałtownie maleje. Przekaźnik porównuje wyznaczoną impedancję z nastawioną wartością graniczną (strefy), a po spełnieniu kryteriów może zainicjować wyłączenie.
Dlatego odpowiedź "Podimpedancyjnego." jest właściwa: wskazuje na zabezpieczenie, którego kryterium działania jest związane z impedancją, typowo używane w ochronie linii przesyłowych i rozdzielczych.
- "Podnapięciowego." dotyczy zabezpieczenia reagującego na spadek napięcia poniżej progu. Takie funkcje są powszechne w automatyce (np. kontrola poziomu napięcia, blokady, automatyka SZR), ale ich kryterium jest stricte napięciowe, a nie impedancyjne.
- "Zeronapięciowego." odnosi się do funkcji wykrywającej zanik/napięcie bliskie zeru. To również inna zasada działania: ocena wartości napięcia, a nie relacji U/I i wynikowej impedancji.
- "Mocowego." oznacza zabezpieczenie bazujące na mocy (czynnej/biernej, kierunkowej itp.). Jest to inne kryterium (P, Q lub kierunek mocy) i typowo służy innym celom (np. zabezpieczenia generatorów, transformatorów, linie w określonych układach), a nie podstawowej selektywnej ochronie odległościowej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu symboli na schematach staraj się zawsze powiązać nazwę zabezpieczenia z mierzoną wielkością: napięcie (U) → podnapięciowe/zeronapięciowe, moc (P) → mocowe, impedancja (Z) → podimpedancyjne/odległościowe. To ogranicza ryzyko zgadywania na podstawie samego brzmienia odpowiedzi.
