KWALIFIKACJA TKO5 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 1.
Symbol LgY 2,5mm2 oznacza przewód
Ilustracja przedstawia bezpiecznik topikowy o oznaczeniu APATOR WTNH 2, który jest elementem elektrycznym stosowanym w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznaczenie LgY odnosi się do przewodu z żyłą wielodrutową (linką), co zapewnia większą giętkość w porównaniu z żyłą jednodrutową. Dlatego poprawne jest wskazanie przewodu "z linką o zwiększonej giętkości". Pozostałe odpowiedzi błędnie zmieniają materiał żyły (aluminium), liczbę żył lub rodzaj izolacji (guma).

Pełne wyjaśnienie:

W symbolu LgY 2,5 mm2 kluczowe są litery, które opisują budowę przewodu. Odpowiedź "z linką o zwiększonej giętkości" jest trafna, ponieważ w praktyce elektrotechnicznej zapis linka oznacza żyłę z wielu cienkich drucików, a taka konstrukcja wyraźnie zwiększa elastyczność i odporność na wielokrotne zginanie.

Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?

  • "o żyle aluminiowej" – materiał przewodnika to odrębna cecha; w oznaczeniu typu LgY nie wynika, że przewodnik jest aluminiowy. W typowych zastosowaniach tego rodzaju przewodów spotyka się żyły miedziane.
  • "wielożyłowy miedziany" – "wielożyłowy" dotyczy liczby żył w przewodzie (np. 2-, 3-, 5-żyłowy). Natomiast linka opisuje budowę jednej żyły (wielodrutowa vs jednodrutowa). Możliwy jest przewód jednożyłowy będący linką, więc utożsamienie tych pojęć jest błędem.
  • "z izolacją gumową" – rodzaj izolacji jest inną cechą konstrukcyjną. W oznaczeniach literowych guma jest zwykle oznaczana inaczej niż "Y", które w wielu systemach kojarzy się z izolacją z tworzywa (np. PVC).

Wskazówka egzaminacyjna: analizuj symbol litera po literze i oddzielaj trzy warstwy informacji: budowa żyły (drut/linka), liczba żył (jedno-/wielożyłowy) oraz rodzaj izolacji. Dzięki temu unikasz mieszania pojęć, które brzmią podobnie, ale opisują różne cechy przewodu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Linka to żyła złożona z wielu cienkich drucików skręconych razem. Taka budowa zwiększa elastyczność i ułatwia układanie przewodu w miejscach z dużą liczbą zagięć. W praktyce wymaga też odpowiednich końcówek (np. tulejek) do zacisków.
W lince naprężenia podczas zginania rozkładają się na wiele cienkich drutów, które mogą minimalnie pracować względem siebie. Żyła jednodrutowa musi odkształcić się jako jeden sztywny element, przez co łatwiej o trwałe odkształcenie lub pękanie przy wielokrotnym zginaniu.
Wartość 2,5 mm2 opisuje pole przekroju poprzecznego żyły przewodzącej. To parametr wpływający m.in. na dopuszczalny prąd obciążenia i spadek napięcia. Nie mówi jednak sam w sobie o giętkości ani o liczbie żył w przewodzie.
Jednożyłowy ma jedną żyłę izolowaną, a wielożyłowy zawiera kilka izolowanych żył w jednym wspólnym powłoce. Uwaga: "linka" nie oznacza "wielożyłowy" – linka dotyczy budowy pojedynczej żyły (wielodrutowej), a nie liczby żył w kablu/przewodzie.
Nie zawsze, ale w praktyce wiele popularnych przewodów giętkich spotyka się z żyłami miedzianymi. Materiał przewodnika (miedź/aluminium) to oddzielna cecha i zwykle jest określany innymi oznaczeniami, opisem katalogowym lub normą. Z samego faktu "linki" nie wynika aluminium.
Częste pomyłki to: mylenie "linki" z "wielożyłowym", zgadywanie materiału żyły bez podstaw w symbolu oraz traktowanie pojedynczej litery jako informacji o wszystkim (budowie, izolacji i zastosowaniu). Pomaga rozdzielenie cech: budowa żyły, izolacja, przekrój, liczba żył.
Stosuje się je tam, gdzie przewód ma być łatwy w prowadzeniu lub będzie pracował mechanicznie: w szafach sterowniczych, przy podłączaniu aparatów, w połączeniach wymagających częstego układania i zaginania. Zmniejsza to ryzyko uszkodzeń od zmęczenia materiału.
Końcówki/tulejki zapobiegają rozchodzeniu się cienkich drucików linki w zacisku i poprawiają jakość styku elektrycznego. Dzięki temu połączenie jest stabilniejsze mechanicznie i ma mniejszą tendencję do luzowania. To ważne szczególnie w torach prądowych i sterowniczych.
Izolacja decyduje o odporności na temperaturę, ścieranie, wilgoć i niektóre czynniki chemiczne, a także o dopuszczalnych warunkach układania. Na egzaminie warto pamiętać, że oznaczenie budowy żyły (drut/linka) i oznaczenie izolacji to różne informacje, których nie należy mieszać.
Tak, w praktyce spotyka się różne systemy oznaczeń: tradycyjne krajowe oraz zharmonizowane europejskie. Strategia jest podobna: rozpoznaj, czy symbol opisuje budowę żyły, izolację i napięcie znamionowe. W zadaniach trzymaj się systemu użytego w pytaniu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 64% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Oznaczenie LgY odnosi się do przewodu z żyłą wielodrutową (linką), co zapewnia większą giętkość w porównaniu z żyłą jednodrutową."

Źródła:

  • NKT, "Oznaczenia przewodów i kabli – poradnik/katalog" (materiały producenta; wymagają wskazania konkretnego wydania/strony do pełnej weryfikacji).

Materiały:

  • Katalogi producentów przewodów i kabli (tabele oznaczeń i zastosowań)
  • Podręczniki z podstaw instalacji elektrycznych (budowa przewodów, rodzaje izolacji)
  • Materiały dydaktyczne dotyczące oznaczeń przewodów (porównanie oznaczeń tradycyjnych i zharmonizowanych)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego