KWALIFIKACJA MOT3 - STYCZEŃ 2025

PYTANIE NR 24.
Symbol przedstawiony na ilustracji oznacza szlifowanie materiału
Ilustracja przedstawia piktogram związany z procesem szlifowania materiału, co jest istotne w kontekście egzaminu zawodowego
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbol wskazuje sposób wykonania szlifowania.
W tym oznaczeniu chodzi o obróbkę ścierną prowadzoną ręcznie oraz na sucho (bez użycia wody). Odpowiedzi "na mokro" dotyczą pracy z wodą, a "maszynowo" – użycia szlifierki zamiast pracy ręcznej.

Pełne wyjaśnienie:

W lakiernictwie samochodowym piktogramy i symbole technologiczne są używane po to, aby szybko przekazać metodę wykonania operacji (np. czy szlifować ręcznie czy maszynowo oraz czy stosować szlifowanie na sucho czy na mokro). W tym pytaniu symbol oznacza szlifowanie ręczne na sucho, czyli matowanie/obróbkę ścierną wykonywaną ręką, bez użycia wody jako medium.

Dlaczego "ręcznie na sucho" jest poprawne?
"Ręcznie" wskazuje, że operację wykonuje się ręcznie (np. klockiem/padem/papierem ściernym prowadzonym dłonią), a nie przy użyciu szlifierki. "Na sucho" oznacza brak wody w procesie (co zwykle wiąże się z koniecznością odpylania oraz częstym stosowaniem odciągu). Taka metoda jest powszechna przy przygotowaniu powierzchni pod kolejne warstwy (np. wyrównanie, zmatowienie, poprawa przyczepności), gdy technologia nie wymaga pracy na mokro.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "ręcznie na mokro" – błędne, bo "na mokro" oznacza użycie wody; wybór tej opcji wynika często z mylnego założenia, że każde matowanie "bezpyłowe" jest domyślnie na mokro.
  • "maszynowo na sucho" – błędne, ponieważ "maszynowo" oznacza użycie narzędzia napędzanego (np. szlifierki), a symbol w pytaniu rozróżnia sposób ręczny od maszynowego.
  • "maszynowo na mokro" – błędne, bo łączy dwie cechy, które nie wynikają z symbolu: pracę szlifierką oraz użycie wody. To opcja wybierana czasem przez uczniów kierujących się "brzmi najbardziej fachowo", zamiast odczytać znaczenie oznaczenia.

Wskazówka egzaminacyjna: przy takich pytaniach zawsze rozbij symbol na dwie osie: (1) ręcznie/maszynowo oraz (2) na sucho/na mokro. Dopiero potem dopasuj odpowiedź, unikając automatycznego wyboru "na mokro" tylko dlatego, że kojarzy się z mniejszym pyleniem.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Szlifowanie na sucho to obróbka ścierna wykonywana bez użycia wody. W praktyce oznacza to konieczność kontroli pyłu (odsysanie, odpylanie powierzchni) i dobór odpowiednich materiałów ściernych. Stosuje się je często do matowania i przygotowania podłoża pod kolejne warstwy.
Szlifowanie na mokro to praca z użyciem wody, która ogranicza pylenie i może poprawić jakość wykończenia. Stosuje się je wtedy, gdy technologia materiału to dopuszcza (np. przy wybranych etapach wygładzania). Zawsze trzeba uwzględnić późniejsze dokładne suszenie i odtłuszczenie.
W oznaczeniach technologicznych zwykle występuje element graficzny sugerujący użycie dłoni/narzędzia ręcznego albo urządzenia (szlifierki). Na egzaminie warto szukać właśnie tej cechy: czy symbol wskazuje czynność wykonywaną ręką, czy użycie napędu. Potem dopiero dobiera się "na sucho/na mokro".
Najczęściej działa skrót myślowy: uczniowie kojarzą szybkie szlifowanie z maszyną i automatycznie wybierają opcję "maszynowo". Tymczasem symbole testują konkretną informację z oznaczenia. Pomaga rozbicie odpowiedzi na dwa pytania: kto/ czym wykonuje (ręka czy maszyna) oraz w jakich warunkach (sucho czy mokro).
Zła metoda może pogorszyć przygotowanie podłoża: zostawić wilgoć w warstwach, utrudnić odtłuszczenie lub spowodować problemy z przyczepnością kolejnych warstw. W praktyce trzeba zawsze trzymać się zaleceń technologicznych i kart technicznych, bo nie każdy materiał i etap pracy toleruje wodę.
Wymaga co najmniej skutecznego ograniczania pyłu: odciąg jest bardzo częstym rozwiązaniem, ale liczy się efekt (czystość i bezpieczeństwo pracy). Pył pogarsza jakość przygotowania powierzchni i może powodować wtrącenia w powłoce. Dlatego po szlifowaniu na sucho kluczowe są odpylanie i czyste stanowisko.
Szlifowanie ręczne stosuje się m.in. na przetłoczeniach, krawędziach, w miejscach o trudnym dostępie oraz do kontroli docisku, aby nie przeszlifować warstwy. Jest też użyteczne przy lokalnych poprawkach i wyrównaniu małych powierzchni. Często łączy się je z klockiem lub padem dla równości.
Najczęstsze są: nieuwzględnienie drugiej cechy (np. ktoś widzi "ręcznie" i pomija "sucho/mokro"), wybór odpowiedzi "bo tak się robi w warsztacie", a nie "co oznacza symbol", oraz mylenie podobnych piktogramów. Na egzaminie pomaga metoda: najpierw cecha 1, potem cecha 2.
Najlepiej pracować na realnych przykładach: opakowaniach materiałów ściernych, kartach technicznych i instrukcjach technologicznych. Warto zrobić własną listę piktogramów z krótkim znaczeniem i regularnie ją powtarzać. Dobrą praktyką jest też ćwiczenie: symbol → dwie cechy → wybór odpowiedzi.
To rozróżnienie ma znaczenie technologiczne: maszynowo zwykle jest szybciej, ale łatwiej przegrzać lub przeszlifować krawędzie; ręcznie daje większą kontrolę docisku. W naprawach powłok lakierniczych dobór metody wpływa na jakość podłoża i końcowy wygląd powłoki.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Symbol wskazuje sposób wykonania szlifowania.W tym oznaczeniu chodzi o obróbkę ścierną prowadzoną ręcznie oraz na sucho (bez użycia wody)."

Materiały:

  • Karty techniczne (TDS) materiałów ściernych i materiałów lakierniczych używanych w ćwiczeniach szkolnych
  • Instrukcje producentów dotyczące przygotowania podłoża (matowanie, odtłuszczanie, odpylanie)
  • Materiały dydaktyczne z technologii napraw powłok lakierniczych (moduł przygotowania powierzchni)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego