Symbol typu drzewostanu opisuje skład docelowy gatunków głównych, czyli to, jakie gatunki mają tworzyć dojrzały drzewostan po zakończeniu odnowienia/przebudowy i w jakich proporcjach.
W polskiej dokumentacji leśnej (np. w opisach taksacyjnych i zapisach planistycznych) przyjęta jest konwencja, że gatunki w symbolu typu drzewostanu zapisuje się w kolejności odwrotnej do udziału: od najmniejszego do największego. Oznacza to, że ostatni skrót w ciągu wskazuje gatunek o największym udziale w składzie docelowym.
Dla zapisu "Bk Db So" wynika z tego, że:
- sosna (So) – jako wymieniona na końcu – ma największy udział w składzie docelowym,
- dąb (Db) – zapisany w środku – ma udział pośredni (typowo jako domieszka istotna, ale nie dominująca),
- buk (Bk) – zapisany jako pierwszy – ma najmniejszy udział.
Stąd poprawna jest odpowiedź: "największy udział w składzie docelowym ma sosna."
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opierają się na nieprawidłowym odczytaniu kolejności:
- "największy udział w składzie docelowym ma dąb." – myli pozycję środkową z dominacją; w tej konwencji środek nie oznacza największego udziału.
- "największy udział w składzie docelowym ma buk." – to typowy błąd intuicyjny polegający na założeniu, że pierwszy element jest najważniejszy; tutaj jest odwrotnie.
- "udział poszczególnych gatunków w składzie docelowym jest taki sam." – sam zapis trzema skrótami nie oznacza równości udziałów; konwencja kolejności służy właśnie rozróżnieniu udziałów (od mniejszego do większego).
W praktyce zawodowej technika leśnika poprawne odczytanie takiego symbolu ułatwia szybkie zrozumienie zamierzeń hodowlanych: wiadomo, który gatunek ma dominować docelowo i jakie gatunki mają stanowić domieszkę.
