W programowaniu obrabiarek CNC stosuje się adresowanie parametrów literami (G-code). Kluczowa zasada brzmi: litera przed liczbą określa typ parametru. Dlatego zapis X30 nie opisuje "technologii" obróbki (np. prędkości czy rodzaju trajektorii), tylko geometrię ruchu – konkretnie położenie w osi X.
Dlaczego "danych wymiarowych" jest poprawne?
Zgodnie z powszechną konwencją ISO/G-code adresy X, Y, Z odnoszą się do osi układu współrzędnych obrabiarki. Liczba po literze jest wartością współrzędnej (najczęściej w milimetrach). Zatem X30 oznacza "ustaw/osiągnij pozycję na osi X równą 30". To jest informacja wymiarowa/pozycjonująca.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "frezowania po łuku." – ruch po łuku w G-code wynika z użycia funkcji ruchu kołowego (typowo komend ruchu), a nie z samego adresu osi. Adres X jedynie podaje współrzędną punktu końcowego lub pośredniego, ale nie definiuje, że tor jest łukiem.
- "szybkości skrawania." – szybkość skrawania to parametr technologiczny zależny m.in. od obrotów wrzeciona i średnicy narzędzia; w programie CNC nie jest oznaczana adresem X. Adres X dotyczy położenia, nie prędkości.
- "prędkości posuwu." – posuw w zapisie CNC jest zwykle podawany innym adresem (np. F…). Mylenie X i F to typowy błąd początkujących: widzą liczbę i przypisują ją do prędkości, ignorując literę określającą kategorię parametru.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w bloku programu widzisz litery X/Y/Z, traktuj je jako "mapę położenia" narzędzia. Parametry procesu (posuw, obroty) mają własne, odrębne adresy. To rozróżnienie pomaga szybko ocenić, czy problem dotyczy geometrii, czy technologii.
