KWALIFIKACJA INF1 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 15.
SymbolXTKMXpw 5x2x0,6 oznacza kabel telekomunikacyjny
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznaczenie 5x2x0,6 wskazuje na strukturę kabla: 5 jednostek po 2 żyły, czyli 5 par, oraz średnicę żyły 0,6 mm. W takim zapisie kluczowe jest odróżnienie "par" od "żył" – dlatego poprawna jest odpowiedź opisująca kabel jako pięcioparowy, a nie pięciożyłowy.

Pełne wyjaśnienie:

W oznaczeniach kabli telekomunikacyjnych bardzo często spotyka się zapis w postaci AxBxC, gdzie:

  • A – liczba elementarnych grup (najczęściej par),
  • B – liczba żył w jednej grupie (dla pary jest to 2),
  • C – średnica żyły (np. 0,6 mm).

Dlatego zapis 5x2x0,6 oznacza, że kabel ma 5 par (bo 5 razy po 2 żyły) o średnicy żyły 0,6 mm. Z punktu widzenia montera torów telekomunikacyjnych jest to praktyczna informacja: liczba par przekłada się na liczbę możliwych torów/połączeń oraz na dobór zakończeń, łączówek i sposobu zestawiania par w przełącznicach czy puszkach.

Dlaczego "miejscowy 5-parowy"?
Kluczowym elementem rozstrzygającym jest część "5x2" interpretowana jako pary. Odpowiedź "5-parowy" jest zgodna z taką interpretacją, a warianty "5-żyłowy" są błędne, bo 5x2 daje łącznie 10 żył, nie 5.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "stacyjny 5-żyłowy" – błąd w liczbie żył: zapis 5x2 nie opisuje 5 żył, tylko 5 par (10 żył).
  • "stacyjny 5-parowy" – mimo że "5-parowy" pasuje do 5x2, część "stacyjny/miejscowy" wymaga rozpoznania oznaczenia literowego; w tym zadaniu jako poprawną wskazano wersję "miejscowy".
  • "miejscowy 5-żyłowy" – błąd w interpretacji 5x2: mylenie par z żyłami prowadzi do złego opisu konstrukcji kabla.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz x2 w środku oznaczenia (np. 5x2…), najpierw sprawdź, czy nie chodzi o pary. Dopiero potem oceniaj, czy odpowiedzi mówią o "parach" czy o "żyłach".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapis 5x2x0,6 opisuje budowę: 5 grup po 2 żyły, czyli w praktyce 5 par, a liczba 0,6 odnosi się do średnicy żyły (zwykle w mm). Najczęstszy błąd to odczytanie tego jako "5 żył" zamiast "5 par".
Kabel pięcioparowy będzie zwykle opisany schematem typu 5x2 (pięć par po dwie żyły). Kabel pięciożyłowy ma po prostu 5 żył, bez mnożnika "x2". Na egzaminie zwróć uwagę, czy w oznaczeniu występuje "x2", bo to silna wskazówka na pary.
W zapisie 5x2 pierwsza liczba oznacza liczbę grup, a druga liczbę żył w grupie. Zatem 5 grup × 2 żyły = 10 żył. Ponieważ w telekomunikacji podstawową jednostką toru miedzianego jest para, taki zapis najczęściej oznacza liczbę par, a nie pojedynczych żył.
Średnica żyły (np. 0,6) wiąże się m.in. z rezystancją żyły, tłumieniem i podatnością na uszkodzenia mechaniczne. Dla montera to sygnał, jakiego typu przewodnik jest w kablu oraz czy pasuje do osprzętu i techniki łączenia. Na egzaminie zwykle wystarczy poprawnie rozpoznać, że to parametr żyły.
Najczęstsza pomyłka to zamiana pojęć "para" i "żyła": uczniowie widzą "5x2" i wybierają "5-żyłowy", bo skupiają się na pierwszej liczbie. Drugim błędem jest ignorowanie części literowej oznaczenia i wybór odpowiedzi tylko na podstawie liczby (np. "5-cio …").
Oznaczenia literowe w kablach opisują m.in. przeznaczenie, rodzaj izolacji i powłoki oraz konstrukcję. Na egzaminie zazwyczaj wymaga się rozpoznania podstawowego typu kabla (np. miejscowy/stacyjny) oraz połączenia tego z częścią liczbową (liczba par i średnica). Gdy masz wątpliwości, analizuj osobno litery i osobno część liczbową.
Liczba par jest kluczowa przy zestawianiu torów abonenckich, wykonywaniu przełączeń i zakończeń w punktach rozdzielczych oraz przy diagnostyce uszkodzeń (identyfikacja właściwej pary). W praktyce dobierasz kabel tak, aby liczba par pokrywała zapotrzebowanie plus ewentualna rezerwa.
W odpowiedziach egzaminacyjnych najczęściej spotyka się zapis słowny "pięcioparowy" albo liczbowy "5-parowy". Forma "5-cio" bywa używana potocznie, ale nie jest zalecana w zapisie technicznym. Merytorycznie jednak liczy się to, czy rozumiesz, że chodzi o 5 par, a nie o 5 żył.
W zależności od producenta i rodzaju kabla można spotkać zapisy wskazujące na pary w różnej postaci, ale wspólną cechą jest informacja o grupowaniu po 2 żyły. Na egzaminie trzymaj się zasady: jeśli konstrukcja jest opisana jako "…x2…", to zazwyczaj chodzi o pary, a nie o żyły pojedyncze.
Najlepiej zrobić tabelę: oznaczenieprzeznaczenieliczba parśrednica. Ćwicz na przykładach, rozbijając zapis na część literową i liczbową. Na egzaminie najpierw ustal, czy odpowiedzi mówią o parach czy żyłach, bo to zwykle rozstrzyga zadanie.
info

Około 40% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Brak możliwości weryfikacji źródła - zalecane: katalogi producentów kabli telekomunikacyjnych (działy: oznaczenia i budowa kabli)
  • Brak możliwości weryfikacji źródła - zalecane: podręczniki do kwalifikacji INF.1 dotyczące torów telekomunikacyjnych i kabli miedzianych
  • Brak możliwości weryfikacji źródła - zalecane: materiały szkolne/PKZ z interpretacji oznaczeń przewodów i kabli

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego