RFID to technologia automatycznej identyfikacji, w której informacja o obiekcie jest zapisana w znaczniku (tagu/transponderze), a odczyt następuje poprzez komunikację z czytnikiem i anteną. Kluczowe jest to, że wymiana danych między tagiem a czytnikiem odbywa się z wykorzystaniem fal radiowych (stąd nazwa: Radio Frequency Identification).
Odpowiedź "radiowych" jest poprawna, ponieważ RFID nie wymaga kontaktu wzrokowego z etykietą, a identyfikacja wynika z transmisji/odbioru sygnału radiowego między czytnikiem i znacznikiem. W logistyce magazynowej pozwala to np. na szybsze przyjęcia i wydania oraz na automatyczne odczyty przy bramkach.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują inne klasy technik identyfikacji:
- "optycznych" dotyczy m.in. kodów kreskowych i QR, gdzie odczyt zwykle wymaga widoczności oznaczenia i skanowania światłem.
- "magnetycznych" odnosi się do rozwiązań opartych o własności magnetyczne (np. paski magnetyczne w kartach), co nie jest zasadą działania RFID.
- "biometrycznych" służy do identyfikacji osób na podstawie cech fizycznych (np. odcisk palca, twarz), a nie ładunków w magazynie.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że RFID = identyfikacja radiowa. Jeśli w odpowiedziach pojawiają się "optyczne" (kody) i "radiowe" (RFID), rozstrzygające jest medium komunikacji: światło vs fale radiowe.
