ESP (często nazywany też ESC) jest układem stabilizacji toru jazdy. Jego zadaniem jest utrzymanie samochodu na torze zamierzonym przez kierowcę, szczególnie gdy pojazd zbliża się do granicy przyczepności (np. w zakręcie, przy gwałtownym omijaniu przeszkody, na śliskiej nawierzchni).
System porównuje "zamiar kierowcy" (m.in. kąt skrętu kierownicy) z rzeczywistym ruchem pojazdu (m.in. prędkości kół, prędkość kątowa odchylania/yaw, przyspieszenia poprzeczne). Gdy wykryje rozbieżność, ingeruje poprzez:
- selektywne przyhamowanie wybranych kół (tworzenie momentu korygującego),
- ograniczenie momentu silnika (w zależności od konstrukcji pojazdu i sterownika).
Dlatego opis "stabilizującym tor jazdy samochodu podczas pokonywania zakrętu" trafia w istotę działania ESP/ESC.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych układów, które bywają mylone z ESP, bo również wykorzystują elementy hydrauliki hamulcowej i czujniki:
- "zapobiegającym blokowaniu kół pojazdu" – to funkcja ABS, której celem jest utrzymanie sterowności podczas hamowania i ograniczenie blokowania kół.
- "wspomagającym siły hamowania" – to typowy opis wspomagania hamowania awaryjnego (BAS/BA), czyli zwiększania ciśnienia/siły hamowania, gdy kierowca hamuje zbyt słabo w sytuacji awaryjnej.
- "niedopuszczającym do nadmiernego poślizgu kół pojazdu podczas przyspieszania" – to funkcja ASR/TCS (kontrola trakcji), ograniczająca buksowanie kół napędzanych.
Na egzaminie warto zapamiętać: ABS = hamowanie bez blokowania, ASR/TCS = trakcja przy przyspieszaniu, a ESP/ESC = stabilność kierunkowa i tor jazdy.
