Metody wielodostępu opisują w jaki sposób wielu użytkowników może współdzielić wspólne zasoby transmisyjne (kanał radiowy lub medium transmisyjne). W praktyce najczęściej rozróżnia się podział w dziedzinie czasu, częstotliwości lub kodu.
Odpowiedź "TDMA" jest poprawna, ponieważ TDMA polega na podziale czasu na szczeliny (sloty). W ramach jednej nośnej (lub jednego zasobu) kolejne połączenia/transmisje są realizowane naprzemiennie w przydzielonych oknach czasowych. To właśnie ta cecha – współdzielenie zasobu przez uporządkowany dostęp czasowy – stanowi istotę TDMA.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "FDMA" oznacza podział częstotliwości: wielu użytkowników dostaje różne fragmenty pasma (różne częstotliwości nośne). To inny mechanizm współdzielenia niż podział na szczeliny czasowe.
- "W‑CDMA" należy do metod opartych o rozpraszanie kodowe (CDMA): użytkownicy są rozróżniani kodami, a nie szczelinami czasowymi. W‑CDMA kojarzy się głównie z systemami trzeciej generacji.
- "MIMO" to technika wieloantenowa (wiele wejść i wiele wyjść), zwiększająca przepustowość/niezawodność dzięki równoległym torom przestrzennym. Nie jest to metoda wielodostępu w rozumieniu podziału zasobów między wielu użytkowników.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli odpowiedź ma dotyczyć wielodostępu, sprawdź, czy pojęcie mówi o dzieleniu zasobu między użytkowników (czas/częstotliwość/kod). Jeżeli termin dotyczy anten, modulacji lub poprawy zasięgu, zwykle nie jest to "wielodostęp".
