W pytaniu chodzi o rozróżnienie szacowania wydatku energetycznego od jego bezpośredniego lub pośredniego pomiaru. Metoda Lehmanna jest zaliczana do podejść, w których wartość wydatku energetycznego określa się na podstawie tabel (klasyfikacji czynności i przypisanych im wartości). Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "odczytaniu z tabel wartości wydatku energetycznego".
Odpowiedź "całodobowym pomiarze tętna" jest nieprawidłowa, bo opisuje monitorowanie parametru fizjologicznego (tętna). Tętno może być używane do orientacyjnej oceny intensywności wysiłku, ale nie jest tym samym co tabelaryczna metoda Lehmanna i nie stanowi definicji tej metody.
Odpowiedź "analizie zużycia tlenu" także nie pasuje: zużycie tlenu odnosi się do metod metabolicznych/kalorymetrii pośredniej, gdzie wydatek energetyczny wyznacza się na podstawie wymiany gazowej organizmu. To podejście jest z innej grupy metod niż szacowanie tabelaryczne.
Odpowiedź "pomiarze tętna i ilości wydychanego dwutlenku węgla" łączy wskaźnik krążeniowy z elementem oceny wymiany gazowej. Brzmi "bardziej naukowo", ale nadal opisuje pomiary fizjologiczne, a nie procedurę polegającą na przypisaniu wartości z tabel.
W praktyce BHP i ergonomii warto pamiętać o prostej zasadzie egzaminacyjnej: jeśli w odpowiedzi pojawia się tabela i odczyt, najczęściej mowa o metodzie szacunkowej; jeśli pojawiają się tętno, tlen lub CO2, zwykle chodzi o metody pomiarowe/metaboliczne.
