W recepturze aptecznej niezgodność to sytuacja, w której po połączeniu składników dochodzi do niepożądanej zmiany, np. reakcji chemicznej lub zjawiska fizycznego, skutkującego zmianą wyglądu, stabilności albo składu przygotowywanego leku. W praktyce może to oznaczać zmętnienie, wytrącenie osadu, rozwarstwienie czy spadek jakości preparatu.
W zadaniu informacja o warunkach powstawania niezgodności jest przedstawiona graficznie: szare pole na wykresie pokazuje te kombinacje stężeń bromku sodu i fosforanu kodeiny, przy których niezgodność już się tworzy. Należy więc odczytać, przy jakiej wartości granicznej zaczyna się obszar zacieniowany.
Odpowiedź "bromku sodu będzie wyższe niż 5%" jest poprawna, ponieważ zgodnie z interpretacją wykresu próg 5% stanowi granicę, po której przekroczeniu (dla bromku sodu) mieszanina trafia w obszar niezgodności.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "bromku sodu będzie niższe niż 5%" odwraca warunek nierówności: pozostanie poniżej progu nie musi powodować wejścia w obszar niezgodności.
- Odpowiedzi odnoszące próg 5% do fosforanu kodeiny przenoszą granicę na niewłaściwy składnik, co jest częstą pomyłką przy wykresach dwuskładnikowych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy wykresach z obszarem zacieniowanym najpierw ustal, której osi dotyczy dana wartość graniczna (tu: 5%), a dopiero potem wybieraj wariant "wyższe/niższe".
