KWALIFIKACJA HGT2 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 34.
Szarpak, element zestawu tnącego wilka, przedstawiono na rysunku
Ilustracja przedstawia cztery metalowe elementy mechaniczne, oznaczone literami A, B, C i D, ułożone w rzędzie na białym tle.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szarpak w wilku do mięsa ma postać płaskiego, okrągłego dysku z centralnym otworem oraz trzema dużymi otworami nerkowatymi (jak "fasolki"). Taki kształt ma element A, który służy do wstępnego rozdrabniania mięsa przed pracą noża i sitka.

Pełne wyjaśnienie:

W wilku do mięsa (maszynce gastronomicznej) zestaw tnący składa się z kilku współpracujących elementów, które działają w określonej kolejności: ślimak transportuje surowiec, następnie następuje wstępne rozdrabnianie, potem właściwe cięcie i na końcu formowanie frakcji na sitku.

Poprawna odpowiedź: "element A". Szarpak rozpoznaje się po charakterystycznej budowie: jest to płaski, okrągły dysk z otworem montażowym w środku oraz trzema dużymi otworami nerkowatymi (przypominającymi fasolę). Jego zadaniem nie jest precyzyjne cięcie, lecz mechaniczne rozdzieranie i wstępne rozdrobnienie większych kawałków mięsa, aby odciążyć nóż i ograniczyć ryzyko zapychania sitka.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "element B" przedstawia nóż (czteroramienny/krzyżowy) z centralnym otworem montażowym. Nóż ma ostrzone ramiona i służy do ścinania włókien mięsa, a nie do wstępnego rozrywania przez duże otwory.
  • "element C" to sitko: płaski dysk z wieloma drobnymi otworami ułożonymi regularnie. Sitko odpowiada za końcowy rozmiar mielenia, więc ma gęstą perforację, a nie trzy duże otwory.
  • "element D" to ślimak (podajnik ślimakowy) – wałek z gwintem, który przesuwa mięso w kierunku elementów tnących. Nie pełni funkcji szarpaka.

Wskazówka egzaminacyjna: szukaj w szarpaku "trzech fasolek" (trzech otworów nerkowatych). Jeżeli widzisz wiele drobnych otworów, to będzie sitko; jeżeli widzisz ostrza/ramiona – to nóż; a element gwintowany to ślimak.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Szarpak to element zestawu tnącego wilka służący do wstępnego rozdrabniania mięsa. Ma formę okrągłego dysku z otworem montażowym i zwykle trzema dużymi, nerkowatymi otworami, przez które mięso jest "rozrywane" zanim trafi na nóż i sitko.
Najłatwiej po kształcie: szarpak wygląda jak płaski krążek z centralnym otworem oraz trzema dużymi otworami nerkowatymi (jak fasolki). Jeśli widzisz wiele drobnych otworów, to raczej sitko; jeśli ostrza/ramiona – to nóż.
Duże, nerkowate otwory umożliwiają przejście większych kawałków mięsa i ich wstępne "szarpanie" o krawędzie otworów. Dzięki temu mięso jest wstępnie rozdzielone, a kolejne elementy (nóż i sitko) mają lżejszą pracę i mniejsze ryzyko zapchania.
Szarpak odpowiada za wstępne rozdrabnianie i rozdzielanie włókien mięsa przed właściwym cięciem. Nie jest ostrzem jak nóż. W praktyce pomaga przy mięsie twardszym lub ścięgnistym, zmniejsza obciążenie mechanizmu i poprawia płynność pracy wilka.
Szarpak to dysk z dużymi otworami, który wstępnie rozdrabnia mięso mechanicznie. Nóż ma ramiona/ostrza i wykonuje właściwe cięcie włókien. Mylenie tych części jest częste: nóż "tnie", a szarpak "wstępnie rozrywa" i przygotowuje surowiec do cięcia.
Nie. Sitko to płaski dysk z wieloma drobnymi otworami, które determinują końcową granulację mięsa. Szarpak ma zwykle tylko trzy duże otwory nerkowate i służy do etapu wstępnego rozdrabniania. Te elementy pełnią inne funkcje i mają inny wygląd.
Szarpak jest szczególnie przydatny przy mieleniu mięsa bardziej "trudnego": ścięgnistego, o nierównej strukturze lub z większymi kawałkami. Wstępne rozdrobnienie ogranicza zapychanie sitka i przyspiesza pracę, co ma znaczenie np. przy produkcji farszów i wyrobów garmażeryjnych.
W typowym układzie mięso przesuwa ślimak, potem następuje etap wstępny (np. szarpak), następnie nóż tnie włókna, a sitko nadaje końcową wielkość mielenia. Dokładny układ zależy od konstrukcji, ale funkcje tych części pozostają takie same.
Najczęstszy błąd to wybór noża, bo kojarzy się z "cięciem". Drugi błąd to pomylenie z sitkiem. W zadaniach z rysunkiem warto świadomie sprawdzić cechy: szarpak ma trzy duże otwory, sitko ma wiele małych, a nóż ma ramiona-ostrza.
Tak, w wielu przypadkach. Bez szarpaka przy twardszym lub nierównym mięsie może rosnąć obciążenie noża i sitka, a nawet ryzyko zapychania. Efektem bywa wolniejsza praca, gorsza powtarzalność frakcji lub szybsze zużycie elementów. Szarpak stabilizuje pierwszy etap rozdrabniania.
info

Około 69% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Szarpak w wilku do mięsa ma postać płaskiego, okrągłego dysku z centralnym otworem oraz trzema dużymi otworami nerkowatymi (jak "fasolki")."

Źródła:

  • Technica.pl – opis/definicja elementu "szarpak" do wilka (kształt dysku z trzema otworami nerkowatymi) – accessed 2026-02-27
  • Vacus.pl – opis/definicja "szarpak do wilka" (trzy otwory przypominające fasolę, funkcja wstępnego rozdrabniania) – accessed 2026-02-27

Materiały:

  • Instrukcje obsługi i rysunki złożeniowe wilków gastronomicznych (sekcja: zestaw tnący)
  • Materiały dydaktyczne z technologii gastronomicznej: obróbka mechaniczna mięsa
  • Karty produktu/poradniki producentów osprzętu do wilków (opisy: szarpak, noże, sitka)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego