Pytanie dotyczy typowej szerokości szlaku zrywkowego stosowanego przy zrywce drewna forwarderem. Szlak zrywkowy musi umożliwiać przejazd maszyny, jej skręt oraz pracę żurawia przeładunkowego, a jednocześnie powinien być możliwie wąski, aby ograniczać zajętość powierzchni i uszkodzenia drzew.
Odpowiedź "4÷5 m" jest właściwa jako zakres spotykany w praktyce przy organizacji szlaków pod forwarder: daje margines na szerokość maszyny, nierówności terenu oraz bezpieczne mijanie przeszkód (np. pozostawionych kęp, pniaków), a przy tym nie tworzy nadmiernie szerokiej "przecinki".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "2÷3 m" – w wielu warunkach jest to szerokość zbyt mała. Taki pas zwykle nie zapewnia komfortowego przejazdu i manewru, zwiększa ryzyko otarć i uszkodzeń drzew przy krawędzi szlaku oraz utrudnia pracę w przypadku kolein lub zalegających gałęzi.
- "3÷4 m" – może wydawać się intuicyjna, bo jest "pośrodku", ale często nadal bywa za wąska dla sprawnego i bezpiecznego operowania forwarderem, zwłaszcza gdy konieczne są korekty toru jazdy lub omijanie przeszkód.
- "5÷6 m" – to zakres zwykle zbyt szeroki jak na standardowy szlak zrywkowy pod forwarder. Nadmierna szerokość oznacza większą ingerencję w drzewostan, większą powierzchnię narażoną na ugniatanie gleby i większe koszty przygotowania szlaku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz odpowiedzi będące przedziałami, porównaj je z realnymi gabarytami maszyn i celem szlaku (przejazd + manewr, ale bez "rozbudowy" do parametrów drogi). Wybierz zakres typowy, a nie skrajnie mały lub skrajnie duży.
