Rozpoznanie rodzaju szwu na rysunku opiera się na analizie przebiegu nici, liczby węzłów oraz tego, czy kolejne wkłucia są ze sobą połączone jedną, nieprzerwaną nicią.
Odpowiedź "węzełkowy pojedynczy" pasuje do sytuacji, w której widoczne są oddzielne pętle szwu, a każda z nich kończy się własnym węzłem. To klasyczny szew przerywany stosowany m.in. do zamykania skóry: daje dobrą kontrolę nad adaptacją brzegów rany, a w razie problemu można usunąć pojedynczy szew bez rozcinania całej linii.
Odpowiedź "ciągły" jest nieprawidłowa, jeśli na schemacie nie widać jednej nici biegnącej przez całą długość rany i łączącej kolejne wkłucia bez przerywania. W szwie ciągłym zwykle występuje mniej węzłów (najczęściej na początku i na końcu), a środkowe odcinki są połączone ciągłą nicią.
Odpowiedź "śródskórny" nie pasuje, jeżeli wkłucia/wykłucia przechodzą przez skórę na zewnątrz i widać węzły na powierzchni. Szew śródskórny (podskórny, wewnątrzskórny) prowadzi nić w warstwie skóry tak, by ograniczyć widoczność nici i węzłów na zewnątrz, a rysunek zwykle pokazuje "ukryty" przebieg w skórze.
Odpowiedź "materacowy pionowy" jest błędna, jeśli nie ma typowego układu dwóch "piętr" wkłuć (często opisywanych jako "far-far, near-near"), który tworzy pionowe pętle i zapewnia mocne odbarczenie napięcia brzegów. W szwie materacowym pionowym charakterystyczne jest przechodzenie nici w sposób dający efekt "materaca", czego nie zastępuje zwykły pojedynczy węzeł.
Wskazówka do nauki: najpierw policz węzły (czy każdy odcinek ma własny), potem sprawdź, czy nić jest przerywana czy biegnie ciągle, a na końcu oceń, czy pętle układają się w schemat "materacowy".
