Widok (VIEW) w SQL to obiekt bazy danych, który przechowuje definicję zapytania, a nie osobną kopię danych. Dlatego często mówi się o nim jako o "wirtualnej tabeli": można z niego korzystać podobnie jak z tabeli w instrukcji SELECT, ale jego zawartość wynika z zapytania, które go definiuje.
Poprawna składnia tworzenia widoku ma kluczowy schemat:
CREATE VIEW nazwa AS SELECT ...
W tym zadaniu celem jest uproszczenie typowych kwerend do tabeli Pracownicy, które niemal zawsze filtrują rekordy do tych, gdzie dzial = 2. Taki filtr realizuje się warunkiem WHERE, więc definicja widoku musi zawierać fragment:
SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2
Odpowiedź zawierająca CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2; spełnia oba wymagania: ma słowa kluczowe CREATE VIEW, następnie nazwę widoku, dalej AS i pełne zapytanie SELECT z filtrem.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- Wariant z konstrukcją typu CREATE VIEW ... FROM ... pomija obowiązkowe AS SELECT i myli kolejność elementów składni.
- Warianty zaczynające się od samego VIEW ... nie tworzą widoku w standardowym ujęciu polecenia DDL, bo brakuje kluczowego czasownika CREATE oraz poprawnego miejsca na definicję zapytania.
- Wariant ... SELECT FROM ... jest również niepoprawny, ponieważ po SELECT musi wystąpić lista kolumn (np. * albo konkretne kolumny), a dopiero potem FROM.
W praktyce widoki pomagają uporządkować dostęp do danych w aplikacjach internetowych: kod aplikacji odwołuje się do widoku (np. Prac_dzial2), a nie powtarza w wielu miejscach ten sam warunek filtrujący.
