Wskaźniki statystyczne dobiera się do tego, co chcemy opisać danymi. Jeżeli tabela przedstawia koszty systemu gospodarowania odpadami komunalnymi w podziale na rodzaje (kategorie kosztów) i interesuje nas, jak te kategorie "składają się" na całość wydatków, właściwy jest wskaźnik struktury. W praktyce oznacza to analizę udziałów (np. procentowych) poszczególnych pozycji w łącznym koszcie.
Odpowiedź "dyspersji" byłaby właściwa, gdyby pytanie dotyczyło zmienności kosztów (np. rozrzutu wartości między gminami lub między okresami) i wymagało miar typu wariancja czy odchylenie standardowe. Sama informacja o podziale kosztów na kategorie nie implikuje, że badamy rozrzut.
Odpowiedź "asymetrii" dotyczy kształtu rozkładu zmiennej (czy wartości są "przechylone" w prawo/lewo). To ma sens przy analizie wielu obserwacji (np. rozkładu kosztów na mieszkańca w wielu jednostkach), a nie przy prostym zestawieniu składu kosztów.
Odpowiedź "dynamiki" odnosi się do zmian w czasie (indeksy, tempo wzrostu/spadku). Byłaby adekwatna, gdyby tabela porównywała koszty w kolejnych latach lub miesiącach i pytanie dotyczyło trendu. W analizie struktury nie trzeba mieć wymiaru czasu – kluczowe są proporcje elementów w całości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w danych widać podział "na części" (kategorie, rodzaje) i pytanie jest o udział/skład – myśl o strukturze. Gdy porównujesz okresy – myśl o dynamice. Gdy oceniasz rozrzut – dyspersja. Gdy oceniasz skośność rozkładu – asymetria.
