W zadaniu należy ustalić jednostkowy koszt wytworzenia wyrobu gotowego. W rachunkowości kosztowej (i w praktyce ewidencji produkcji) podstawowy schemat jest prosty:
jednostkowy koszt wytworzenia = łączne koszty wytworzenia / liczba wytworzonych sztuk.
Kluczowe są dwa elementy treści:
- Wyprodukowano 1 000 sztuk – to jest mianownik w obliczeniu.
- Produkcja niezakończona nie występuje – oznacza to, że nie trzeba dzielić kosztów między produkcję w toku a wyroby gotowe. Koszty, które tabela prezentuje jako stan kosztów na koniec miesiąca, w całości odnoszą się do zakończonej produkcji (wyrobów gotowych).
Aby otrzymać wskazany wynik 100,00 zł, łączna wartość kosztów wytworzenia wynikająca z tabeli musi dzielić się przez 1 000 sztuk właśnie do takiej kwoty (czyli matematycznie: 100,00 zł × 1 000 szt. = 100 000 zł kosztów łącznie). Na egzaminie zawsze wykonuje się więc dwa kroki: (1) zsumować właściwe pozycje kosztów z tabeli, (2) podzielić przez liczbę wytworzonych sztuk.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? 200,00 zł zwykle wynika z pomylenia liczby sztuk (np. podzielenia przez 500 zamiast 1 000) albo podwojenia sumy kosztów. 50,00 zł to typowy błąd polegający na przyjęciu zbyt małej sumy kosztów (np. nieuwzględnienie części kosztów pośrednich), albo podzieleniu przez większą liczbę niż faktyczna produkcja. 10,00 zł jest najczęściej skutkiem błędu rzędu wielkości (np. potraktowania kwot z tabeli jako podanych w tysiącach lub pominięcia zera w dzieleniu).
Wskazówka egzaminacyjna: zanim podzielisz, sprawdź, czy w tabeli sumujesz koszty wytworzenia, a nie koszty okresu (np. sprzedaży czy ogólnego zarządu), jeśli takie pojawiają się w zestawieniu.
