Aby ustalić łączny odpis przypadający na wszystkich pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnych, należy wykonać obliczenie na podstawie danych z tabeli wskaźników. Najpierw identyfikuje się w tabeli wskaźnik właściwy dla grupy "warunki szczególne" (to inna pozycja niż dla pracowników w warunkach normalnych czy dla innych kategorii zatrudnionych).
Następnie ustala się, czy tabela podaje wartość odpisu w przeliczeniu na jednego pracownika/etat czy w innej formie (np. jako procent podstawy). W praktyce egzaminacyjnej zwykle oznacza to: odczytać wartość jednostkową lub wskaźnik, a potem przeliczyć go na całą grupę, mnożąc przez liczbę pracowników (lub sumę etatów) spełniających warunek "warunki szczególne".
Poprawna jest odpowiedź "32 088,54 zł", ponieważ odpowiada wynikowi obliczeń wykonanych dokładnie według tabeli i dotyczy łącznej kwoty dla wszystkich takich pracowników. Pozostałe propozycje wynikają z typowych pomyłek:
- "1 093,93 zł" może odpowiadać wartości jednostkowej (np. na jednego pracownika/etat) albo fragmentowi obliczeń przed zsumowaniem dla całej grupy.
- "1 458,57 zł" bywa skutkiem odczytania wskaźnika z niewłaściwego wiersza (innej kategorii zatrudnionych) lub zastosowania złej podstawy.
- "64 177,08 zł" może być podwojeniem poprawnego wyniku (np. nieświadome policzenie tej samej grupy dwa razy, albo błędne przyjęcie podwójnej liczby etatów).
Na egzaminie warto zawsze sprawdzić: (1) czy pytanie dotyczy kwoty dla jednego pracownika czy dla wszystkich, (2) czy mnożysz przez liczbę osób czy etatów, (3) czy odczytujesz wskaźnik dla właściwej grupy.
