W diagnostyce instalacji elektrycznej pojazdu moc pobieraną przez odbiornik (np. żarówkę) określa się na podstawie zmierzonego napięcia na odbiorniku i zmierzonego prądu płynącego w obwodzie. Dla prądu stałego (typowo instalacja 12/24 V) podstawowa zależność ma postać P = U · I.
W zadaniu wskazano, że trzeba uwzględnić błąd rozrzutu wyników pomiarowych. Oznacza to, że nie należy przepisywać mocy policzonej z pojedynczego odczytu, lecz oprzeć się na serii wyników z tabeli (najczęściej liczy się moc dla kolejnych par U i I, a potem wyznacza reprezentatywną wartość, np. średnią, oraz ocenia rozrzut). W praktyce szkolnej "błąd rozrzutu" bywa rozumiany jako miara zmienności wyników (np. półrozstęp lub odchylenie standardowe), a wynik wpisuje się zgodnie z poleceniem i formatem rubryki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 48,10 i 48,15 mogą odpowiadać obliczeniu mocy bez uwzględnienia rozrzutu lub z innym (zbyt "ostrym") zaokrągleniem — typowy błąd to przyjęcie jednego odczytu jako pewnego.
- 48,70 jest istotnie wyższa i może wynikać z użycia wartości skrajnej (maksimum) albo pomylenia danych (np. napięcia z innego wiersza tabeli) — to częsty efekt nieuwagi w pracy z tabelą.
Na egzaminie warto przyjąć nawyk: (1) obliczyć moc zgodnie z zależnością, (2) sprawdzić, jak w zadaniu opisano rozrzut/niepewność, (3) zastosować konsekwentne zaokrąglenie do dokładności wymaganej w rubryce.
