W zadaniu kluczowe jest to, że klasyfikacja ciężkości pracy ma zostać wykonana na podstawie tabeli zmian fizjologicznych. Oznacza to, że nie opieramy się na "wrażeniu", czy wartości są duże lub małe, tylko porównujemy je z kategoriami opisanymi w tabeli.
Należy przeanalizować trzy wskaźniki równocześnie:
- zużycie tlenu 2,2 l/min,
- częstość skurczów serca 166 1/min,
- wentylacja minutowa płuc 58 l/min.
Poprawna procedura polega na znalezieniu w tabeli takiej kategorii pracy, w której podane wartości (lub przedziały) obejmują wszystkie trzy parametry. Jeżeli tabela jest zbudowana przedziałowo, wybiera się kategorię, w której wartości mieszczą się w danym zakresie; jeżeli jest zbudowana progowo, wybiera się kategorię, której progi są spełnione.
Odpowiedź "bardzo ciężką" jest właściwa, ponieważ to właśnie ta kategoria w tabeli odpowiada zestawowi wskazanych parametrów fizjologicznych.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów:
- "średnio ciężką" – w tabeli tej kategorii odpowiadają wyraźnie niższe wartości wskaźników; wskazane parametry przekraczają poziom typowy dla obciążenia umiarkowanego.
- "krańcowo ciężką" – to kategoria skrajna; wybór jej bywa skutkiem heurystyki "im większe liczby, tym skrajniej", jednak w tabeli zwykle wymaga jeszcze wyższych wartości niż podane w zadaniu.
- "bardzo lekką" – ta kategoria dotyczy niskiego obciążenia fizjologicznego i nie może odpowiadać jednocześnie takiemu zużyciu tlenu, takiemu tętnu i takiej wentylacji.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach najczęstszy błąd to dopasowanie tylko jednego parametru (np. tętna). Zawsze sprawdź wszystkie kryteria z tabeli, bo klasyfikacja ma charakter wielowskaźnikowy.
