W KNR (Katalogach Nakładów Rzeczowych) podstawą poprawnego kosztorysowania jest dobór właściwej tablicy do opisywanego zakresu robót. W tym zadaniu kluczowe jest rozpoznanie, że chodzi o ścianę murowaną wykonaną z cegieł budowlanych pełnych lub cegieł drążonych (dziurawek), typową dla ścian w budynkach wielokondygnacyjnych. Wtedy do obliczenia nakładów (robocizna, materiały, sprzęt) wybiera się tablicę KNR, której tytuł i opis obejmują dokładnie taki rodzaj ścian.
Dlaczego to jest ważne? Ponieważ KNR nie jest "ogólną" listą robót, tylko zbiorem norm przypisanych do konkretnej technologii. Zmiana materiału (np. cegła pełna vs. drążona) lub zmiana rodzaju elementu (np. ściana nośna vs. ścianka działowa) wpływa na typowe zużycie zaprawy, czas pracy i organizację robót, a więc na nakłady.
Najczęstsze błędne wybory wynikają z mylenia katalogów i tablic o zbliżonych nazwach. Dla przykładu:
- Opcje sugerujące inne elementy (np. ścianki działowe, słupy, ściany z bloczków) są nieprawidłowe, bo mimo że dotyczą "murów", opisują inną technologię lub inny materiał.
- Opcje odnoszące się do robót wykończeniowych (np. tynki, okładziny) są nieprawidłowe, bo nakłady na wykonanie ściany nośnej nie są tym samym co nakłady na jej wykończenie.
- Opcje dotyczące ścian z innych materiałów (np. beton komórkowy, silikaty, pustaki) są nieprawidłowe, bo normy materiałowe i czasowe różnią się od robót z cegły pełnej/dziurawki.
Na egzaminie warto stosować prosty schemat: co jest obiektem robót (ściana), z czego jest wykonany (cegła pełna/dziurawka), w jakim kontekście (budynek wielokondygnacyjny), a dopiero potem dobrać tablicę KNR o zgodnym tytule i zakresie. To ogranicza ryzyko doboru podstawy normowej "na skróty".
