W zadaniu podano dwie wartości miąższości grubizny dla tego samego gatunku, wieku i bonitacji siedliska:
- miąższość tabelaryczna (z tablic zasobności): 100 m3,
- miąższość rzeczywista (z pomiarów terenowych): 110 m3.
Wskaźnik zadrzewienia w takim typie zadań rozumie się jako iloraz stanu rzeczywistego do stanu wzorcowego (tabelarycznego) dla danych warunków. Dlatego należy wykonać działanie:
zadrzewienie = miąższość rzeczywista / miąższość tabelaryczna
Podstawienie danych:
zadrzewienie = 110 / 100 = 1,10, czyli po zapisie dziesiętnym: 1,1.
Interpretacja wyniku jest ważna egzaminacyjnie: wartość 1,1 oznacza, że drzewostan ma około 10% większą miąższość niż wartość odniesienia z tablic (dla tego wieku i bonitacji). Z kolei wartości 0,8 lub 0,9 opisywałyby sytuację "uboższą" (niższa miąższość rzeczywista niż tabelaryczna), a 1,0 odpowiadałoby pełnej zgodności z tablicami.
Typowa pomyłka polega na odruchowym myśleniu, że wskaźnik nie może przekraczać 1. W praktyce może, jeśli drzewostan jest bardziej zasobny niż model tabelaryczny.