W pytaniu trzeba dopasować nazwy technik masażu do opisów ruchu dłoni. Kluczem jest rozpoznanie charakterystycznego chwytu, bo nazwy (często francuskie) bywają mylące.
- Effleurage (D-1) – to głaskanie: delikatne, płynne, rytmiczne przesuwanie dłoni po skórze. Stosuje się je często na początku i na końcu masażu, aby uspokoić tkanki i rozprowadzić kosmetyk.
- Tapotement (B-2) – to oklepywanie: szybkie i energiczne stukanie lub klepanie. Daje bodziec pobudzający i jest łatwe do rozpoznania po "perkusyjnym" charakterze.
- Friction (C-4) – to rozcieranie: głębsze ruchy z naciskiem, zwykle w małym zakresie, ukierunkowane na intensywniejszą pracę w tkankach.
- Petrissage (A-3) – obejmuje ugniatanie/unoszenie tkanek, co w opisie najbliżej odpowiada szczypaniu i podciąganiu skóry.
Dlatego poprawne przyporządkowanie to A-3, B-2, C-4, D-1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Zwykle wynikają z zamiany dwóch technik: (1) mylenia effleurage z rozcieraniem, choć jest ono głaskaniem; (2) przypisania petrissage do "delikatnych ruchów", mimo że jest to technika bardziej "chwytna"; (3) pomylenia friction z oklepywaniem, choć tapotement jednoznacznie opisuje stukanie/klepanie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw dopasuj oczywiste opisy (np. oklepywanie = tapotement, głaskanie = effleurage), a dopiero potem rozstrzygaj między rozcieraniem (friction) a ugniataniem/szczypaniem (petrissage).
