W grafice 3D pracę nad sceną zwykle dzieli się na kilka etapów (tzw. pipeline). Każdy z nich ma inny cel i używa innych narzędzi.
Modelowanie polega na tworzeniu oraz modyfikacji obiektów trójwymiarowych, czyli na pracy nad ich geometrią: kształtem, proporcjami i strukturą siatki (mesh). To na tym etapie powstaje bryła obiektu (np. pudełko, butelka, element maszyny), a następnie jest ona poprawiana (skalowanie, wyciąganie ścian, wygładzanie, dodawanie detali geometrycznych).
Odpowiedź "symulowaniu światła rozproszonego" opisuje oświetlenie i ustawianie świateł w scenie. To wpływa na wygląd cieni i odbić, ale nie zmienia samej geometrii obiektu.
Odpowiedź "wykorzystaniu obrazów bitmapowych w celu przedstawienia szczegółów powierzchni" dotyczy tekstur i map (np. mapy koloru, normal map, bump). Bitmapy mogą symulować detale materiału (np. zarysowania, fakturę papieru), lecz nadal nie są modelowaniem kształtu, tylko opisem wyglądu powierzchni.
Odpowiedź "utworzeniu dwuwymiarowego obrazu wyjściowego … na podstawie przeanalizowanej sceny" to definicja renderowania: silnik renderujący przelicza scenę (światła, materiały, kamerę) i generuje obraz lub animację 2D. Render jest końcowym wynikiem, a nie etapem budowania geometrii.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się słowa "kształt", "bryła", "siatka" – to modelowanie. Jeśli "światło/cienie" – oświetlenie. Jeśli "bitmapa/tekstura/mapa" – teksturowanie. Jeśli "obraz wynikowy/klatki" – render.
