Technika dziel i zwyciężaj (divide and conquer) polega na tym, że problem jest dzielony na mniejsze podproblemy tego samego typu, następnie podproblemy są rozwiązywane (często rekurencyjnie), a na końcu wyniki są ewentualnie łączone w rozwiązanie całości.
Odpowiedź "znajdowaniu elementu w zbiorze uporządkowanym metodą połowienia przedziału." pasuje do tej definicji, ponieważ wyszukiwanie binarne na każdym kroku dzieli rozważany przedział na dwie połowy i wybiera tę, w której element może się znajdować. To jest klasyczny przykład dzielenia problemu na mniejszy (o połowę) podproblem, aż do osiągnięcia przypadku bazowego.
Odpowiedź "scalaniu dwóch ciągów uporządkowanych." sama w sobie opisuje operację łączenia (merge) dwóch posortowanych sekwencji. Jest ona elementem sortowania przez scalanie, ale pojedyncze "scalanie" nie jest etapem dzielenia problemu na podproblemy; to raczej krok liniowego łączenia wyników. Bez kontekstu całego algorytmu nie jest to typowy przykład "dziel i zwyciężaj".
Odpowiedź "znajdowaniu elementu w zbiorze nieuporządkowanym." zwykle oznacza wyszukiwanie liniowe, gdzie sprawdza się kolejne elementy. Nie występuje tu podział problemu na mniejsze niezależne części o tej samej strukturze (brak systematycznego "dzielenia przedziału" jak w binarnym).
Odpowiedź "sortowaniu zbioru metodą bąbelkową." jest niepoprawna, bo sortowanie bąbelkowe działa iteracyjnie przez lokalne zamiany sąsiednich elementów i wielokrotne przejścia po całej tablicy, bez mechanizmu dzielenia na podproblemy i rekurencyjnego rozwiązywania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "dziel i zwyciężaj" szukaj algorytmów, w których wprost pojawia się podział na części (np. połowy, partycje) oraz często rekurencja i charakterystyczne złożoności typu O(log n) lub O(n log n).
