KWALIFIKACJA FRK3 - WRZESIEŃ 2014

Skalowanie w rysunku to sposób kontrolowanej zmiany rozmiaru obrazu (powiększenia lub pomniejszenia) przy zachowaniu jego proporcji. Klasyczną metodą jest użycie siatki: oryginał dzieli się na równe pola, a następnie na kartce docelowej tworzy się siatkę o tej samej liczbie pól (ale o innym rozmiarze). Dzięki temu elementy rysunku odtwarza się "pole po polu", co ułatwia zachowanie proporcji i relacji między detalami.

Dlatego poprawna jest odpowiedź "wykreślaniu rysunku za pomocą siatki" – wskazuje ona narzędzie kontroli proporcji i skali.

Pozostałe odpowiedzi opisują inne czynności:

• "sporządzaniu rysunku za pomocą kalki" – kalka (papier lub folia do odrysowywania) pozwala przenieść kontur przez kopiowanie, zwykle w tej samej wielkości; nie jest to definicja skalowania, bo nie zakłada zmiany skali ani pracy na siatce.
• "wpisywaniu obrazu w określony kształt" – to raczej kadrowanie/dopasowanie kompozycji do formatu (np. koła, prostokąta), a nie technika matematyczno-konstrukcyjnego przeniesienia w innej skali.
• "wpisywaniu w równe płaszczyzny papieru technicznego" – sformułowanie jest nieprecyzyjne; samo "dzielenie papieru" bez odniesienia do odwzorowania oryginału i zachowania proporcji nie oddaje istoty skalowania.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się "siatka" i "równe pola", najczęściej chodzi o metodę zachowania proporcji podczas powiększania/pomniejszania rysunku. To typowy wyróżnik techniki skalowania.