Technika współpracy w rozwiązywaniu konfliktów oznacza nastawienie na wspólne poszukiwanie rozwiązania, które w możliwie największym stopniu zaspokoi interesy obu stron. Stosuje się ją zwłaszcza wtedy, gdy:
- obie strony są ważne i mają uzasadnione racje,
- spór dotyczy kwestii kluczowych (np. jakości, odpowiedzialności, długofalowej relacji),
- warto zainwestować czas w analizę potrzeb i wariantów, by osiągnąć efekt win-win.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "należy znaleźć rozwiązanie uwzględniające racje obu stron, gdyż obie są zbyt ważne." — opisuje ono sedno współpracy: partnerskie podejście i dążenie do integracji interesów.
Pozostałe odpowiedzi pasują do innych technik:
- "należy stworzyć korzystny klimat do rozstrzygnięcia innych zagadnień spornych." — to bardziej strategia budowania relacji lub przygotowania gruntu (np. łagodzenie napięcia), a nie sama technika współpracy jako metoda rozwiązania konkretnego konfliktu.
- "należy szybko podjąć działanie, np. w sytuacji niebezpieczeństwa." — w sytuacjach zagrożenia częściej stosuje się działania dyrektywne/decydowanie (priorytetem jest czas i bezpieczeństwo), a nie długie uzgadnianie stanowisk.
- "jedna strona konfliktu chce dać innym ochłonąć i umożliwić podjęcie konstruktywnych działań." — to opis odroczenia rozmowy lub unikania/"przeczekania" napięć; może być pomocne, ale nie jest równoznaczne z aktywną współpracą nad rozwiązaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się akcent na "uwzględnienie racji obu stron", "wspólne poszukiwanie" i "rozwiązanie korzystne dla obu", najczęściej chodzi o współpracę (win-win). Gdy dominuje "szybko", "natychmiast", "kryzys", zwykle chodzi o styl dyrektywny, a gdy "ochłonąć" lub "odłożyć" — o unikanie/odroczenie.
