W gastronomii dobór techniki smażenia zależy od rodzaju mięsa, kształtu porcji oraz oczekiwanej struktury i soczystości dania. Określenie "smażenie po angielsku" bywa używane w materiałach dydaktycznych technologii gastronomicznej do opisu smażenia typowego dla potraw takich jak befsztyk, czyli porcja wołowiny przygotowywana na patelni w sposób zapewniający właściwe ścięcie białek na powierzchni i zachowanie pożądanej tekstury wewnątrz.
Odpowiedź "befsztyka" jest więc właściwa, ponieważ odnosi się do klasycznej potrawy wołowej, dla której dobiera się technikę smażenia charakterystyczną dla tego ujęcia.
- "medalionu" – medaliony mogą być wykonywane z różnych mięs i w praktyce technologicznej częściej klasyfikuje się je przez grubość/kształt porcji i sposób dosmażania, a nie przez przypisanie do techniki nazwanej "po angielsku". To typowy "wabik" wynikający z podobieństwa: też jest to mięso smażone na patelni.
- "kotleta pożarskiego" – to potrawa z mięsa rozdrobnionego (kotlet z masy), zwykle wymagająca innego przygotowania surowca (mieszanie, formowanie) i innego sposobu smażenia niż kawałek wołowiny typu befsztyk. Uczniowie mylą ją, bo również jest smażona.
- "kotleta schabowego" – to kotlet panierowany, a panierowanie i smażenie w panierce tworzą odrębną technikę technologiczną, inną niż smażenie porcji wołowiny typowej dla befsztyku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwana technika smażenia, najpierw ustal, czy dotyczy ona mięsa w kawałku (np. wołowina) czy kotletów panierowanych albo masy mięsnej. To zwykle najszybciej eliminuje odpowiedzi o schabowym i pożarskim.
