Dostęp ISDN PRA (Primary Rate Access) to dostęp pierwotny stosowany głównie w rozwiązaniach biznesowych, w którym do abonenta doprowadza się łącze odpowiadające strumieniowi E1 = 2048 kbit/s. W praktyce oznacza to możliwość zestawienia wielu jednoczesnych kanałów rozmównych (w europejskim wariancie 30B+D).
Aby zrealizować taki dostęp po miedzianej linii abonenckiej, potrzebna jest technologia zdolna do symetrycznej transmisji z przepływnością rzędu 2 Mbit/s. Właśnie do tego została zaprojektowana technologia HDSL (High-bit-rate Digital Subscriber Line) – typowo wykorzystywana do przenoszenia E1 po miedzi, często z użyciem dwóch par przewodów. To odpowiada charakterystyce PRA, gdzie wymagania przepływności i stabilności są znacznie większe niż w dostępie podstawowym.
Odpowiedź "IDSL" jest niepoprawna, ponieważ IDSL (ISDN-like DSL) naśladuje raczej parametry zbliżone do ISDN BRA (dostęp podstawowy 2B+D) i pracuje z dużo mniejszą przepływnością (rzędu setek kbit/s), zwykle na jednej parze. Nie jest to typowe rozwiązanie do dostarczenia pełnego PRA/E1.
Odpowiedzi "ADSL" i "VDSL" także są niepoprawne: to technologie xDSL projektowane głównie do dostępu internetowego, z reguły asymetryczne (większe pasmo w dół niż w górę). Nie są standardowym medium transportowym do uruchamiania ISDN PRA, gdzie kluczowa jest stała, symetryczna transmisja 2048 kbit/s.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się PRA/E1/2048 kbit/s, myśl o technologiach symetrycznych do E1 po miedzi (takich jak HDSL), a nie o ADSL/VDSL kojarzonych z Internetem.
