KWALIFIKACJA MEC9 - STYCZEŃ 2015

Przy toczeniu długich stożków o niewielkiej zbieżności kluczowe jest uzyskanie bardzo małego kąta stożka na dużej długości obrabianej powierzchni. Na tokarce uniwersalnej klasycznym rozwiązaniem technologicznym jest toczenie z przesunięciem konika (tzw. offset), czyli ustawienie osi przedmiotu pod niewielkim kątem względem osi wrzeciona. W praktyce realizuje się to przez boczne przesunięcie konika, a następnie toczenie wzdłużne – dzięki temu stożek powstaje na długim odcinku bez konieczności dużego wychylenia prowadzenia narzędzia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Nożem kształtowym zwykle wykonuje się kształty narzędziem odwzorowującym profil, co jest ograniczone długością i wymaga dużej sztywności układu. Dla długiego stożka byłoby to niepraktyczne (wzrost oporów, trudności z prowadzeniem profilu na długości).
• W uchwycie mimośrodowym uzyskuje się mimośrodowość (toczenie mimośrodów), a nie typowe, kontrolowane toczenie stożka na całej długości. To inny rodzaj ustawienia i inny efekt geometryczny.
• Przy skręceniu sań narzędziowych (suportu górnego) można toczyć stożki, ale metoda ta jest najczęściej stosowana do stożków krótszych, bo posuw realizuje się na ograniczonym zakresie ruchu sań. Dla długich stożków o małej zbieżności jest to zwykle mniej efektywne niż przesunięcie konika.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "długi stożek" oraz "niewielka zbieżność", najpierw pomyśl o metodzie, która pozwala uzyskać mały kąt na dużej długości przy toczeniu wzdłużnym – to typowa przesłanka do wyboru przesunięcia konika.