Lutowanie to metoda łączenia elementów, w której stapia się spoiwo, a łączone materiały (zwykle metale) nie ulegają stopieniu — są jedynie nagrzewane do temperatury umożliwiającej zwilżanie i rozpływ spoiwa. Kluczowe w tym pytaniu jest rozróżnienie na lutowanie miękkie i lutowanie twarde według kryterium temperatury.
W praktyce przyjmuje się, że lutowanie miękkie odbywa się poniżej 450°C. W tym zakresie często stosuje się spoiwa cynowe i ich odmiany, a proces jest użyteczny tam, gdzie ważne jest ograniczenie nagrzewania elementu (np. cienkie blachy, drobne części, elementy wrażliwe na przegrzanie). Z tego powodu odpowiedź "od 180°C do 450°C" odpowiada definicyjnemu i praktycznemu zakresowi kojarzonemu z lutowaniem miękkim.
Pozostałe propozycje obejmują temperatury powyżej granicy 450°C, co w klasyfikacji technologii łączenia prowadzi do obszaru lutowania twardego (wyższa temperatura procesu, inne typowe spoiwa, inne wymagania dla złącza i często inna technika nagrzewania). Dlatego zakresy "od 450°C do 650°C", "od 650°C do 850°C" oraz "od 850°C do 1050°C" nie opisują lutowania miękkiego.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj liczbę 450°C jako granicę rozróżnienia. Jeśli w odpowiedziach pojawiają się przedziały zaczynające się powyżej tej wartości, to z definicji nie będą dotyczyły lutowania miękkiego.
