U osoby z porażeniem czterokończynowym (tetraplegią) często występują znaczne zaburzenia czucia, w tym czucia temperatury. To oznacza, że pacjent może nie odczuć zbyt gorącej wody, a brak reakcji bólowej nie jest potwierdzeniem bezpieczeństwa.
Dlatego przy przygotowaniu wody do toalety krocza kluczowe jest zastosowanie metody, która nie zależy od subiektywnych odczuć i nie wymaga zachowanego czucia u pacjenta. Taką metodą jest pomiar termometrem, który daje obiektywny wynik i pozwala ograniczyć ryzyko oparzeń.
Odpowiedź "tylko przy pomocy termometru." jest poprawna, bo w tej sytuacji jedynie termometr zapewnia kontrolę temperatury niezależnie od stanu neurologicznego pacjenta.
- "przez polanie wewnętrznej powierzchni uda lub przedramienia pacjenta." jest niebezpieczne: pacjent może nie zgłosić dyskomfortu ani bólu, mimo że woda jest za gorąca.
- "tylko przez polanie wewnętrznej powierzchni uda pacjenta." powiela ten sam błąd i dodatkowo zawęża miejsce oceny, co nie zwiększa bezpieczeństwa.
- "przy pomocy termometru lub przez polanie wewnętrznej powierzchni uda pacjenta." jest mylące, bo dopuszcza metodę ryzykowną jako równorzędną. W praktyce, przy zaburzeniach czucia, nie traktuje się jej jako właściwego sposobu weryfikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się zaburzenia czucia, neuropatia, uszkodzenie rdzenia lub "brak czucia", wybieraj rozwiązania oparte na pomiarze (termometr), a nie na odczuciu pacjenta.