W tej reakcji każdy mol produktu NH4HCO3 powstaje z 1 mola amoniaku NH3, 1 mola ditlenku węgla CO2 i 1 mola wody H2O. To oznacza, że współczynniki stechiometryczne są równe, ale nie oznacza to równych mas reagentów.
Aby poprawnie odczytać wykres Sankeya, trzeba pamiętać, że szerokość strumienia przedstawia wielkość przepływu (w takim zadaniu typowo masę). Dlatego porównuje się masy molowe reagentów:
- NH3: 17 g/mol
- CO2: 44 g/mol
- H2O: 18 g/mol
- NH4HCO3: 79 g/mol (suma mas reagentów dla 1 mola produktu)
Z tego wynika, że w bilansie teoretycznym największy udział masowy w produkcie wnosi CO2 (44/79), a mniejsze odpowiednio H2O (18/79) i NH3 (17/79). Na wykresie Sankeya najszerszy strumień wejściowy powinien więc odpowiadać CO2. Dwa pozostałe strumienie będą do siebie zbliżone, przy czym woda jest nieco "większa" masowo od amoniaku.
Odpowiedzi błędne zwykle wynikają z typowych pomyłek: utożsamienia stosunku molowego 1:1:1 z równymi masami albo z nieuwagi w porównaniu dwóch podobnych strumieni (NH3 i H2O). W praktyce egzaminacyjnej warto zawsze wykonać szybki test: czy wskazany najgrubszy strumień to substancja o największej masie molowej?