W opisie sytuacji kluczowe jest sformułowanie: "konieczność bezpośredniego zmysłowego poznawania rzeczywistości". To dokładnie wskazuje na zasadę poglądowości, czyli takie organizowanie uczenia i oddziaływań terapeutycznych, aby pacjent mógł zobaczyć, dotknąć, usłyszeć i w praktyce doświadczyć tego, czego ma się nauczyć. W terapii zajęciowej oznacza to m.in. pracę na realnych przedmiotach i sytuacjach dnia codziennego, pokaz czynności oraz wspólne wykonywanie zadania.
Odpowiedź "aktywności" jest niepoprawna, ponieważ zasada aktywności podkreśla przede wszystkim zaangażowanie i samodzielne działanie osoby uczącej się, ale nie definiuje jeszcze, że podstawą ma być poznanie zmysłowe i konkret. Dziecko może być aktywne także w zadaniach abstrakcyjnych (np. odpowiadanie na pytania), a w pytaniu akcent położono na kanały zmysłowe.
Odpowiedź "powtarzalności" nie pasuje, bo powtarzanie dotyczy utrwalania umiejętności i nawyków przez wielokrotne ćwiczenie. Jest to ważne w pracy terapeutycznej, jednak nie jest to to samo co organizowanie uczenia w oparciu o pogląd i doświadczenie. Powtarzać można również czynności przedstawiane wyłącznie słownie.
Odpowiedź "systematyczności" także jest błędna, ponieważ odnosi się do planowości, regularności i stopniowania trudności w prowadzeniu zajęć. To kryterium dotyczy organizacji procesu, a nie tego, czy dziecko poznaje treści przez bezpośrednie bodźce zmysłowe.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą wskazówkę: gdy w treści pojawiają się słowa typu "zmysłowo", "konkret", "pokaz", "manipulacja", "realne przedmioty", najczęściej chodzi o poglądowość.
