W opisie sytuacji terapeuta wykorzystuje kronikę jako bodziec do wspominania przeszłości mieszkańców domu pomocy społecznej. Taki cel pracy (uruchamianie pamięci autobiograficznej, opowieści o życiu, porządkowanie doświadczeń, wzmacnianie tożsamości) odpowiada biblioterapii reminiscencyjnej.
Dlaczego "reminiscencyjna"?
Reminiscencja to przywoływanie wspomnień. W praktyce terapii zajęciowej mogą to być rozmowy i zadania oparte o kroniki, albumy, pamiętniki, fragmenty książek czy prasy z dawnych lat. Celem jest aktywizacja poznawcza i emocjonalna oraz podtrzymywanie kontaktu społecznego (dzielenie się historiami w grupie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Reedukacyjna – akcentuje ponowne uczenie/usprawnianie funkcji i nawyków (np. trening umiejętności, kompensacja deficytów, ćwiczenie konkretnych sprawności). Samo wspominanie przeszłości nie jest reedukacją.
- Resocjalizacyjna – wiąże się z oddziaływaniami ukierunkowanymi na zmianę postaw i zachowań oraz readaptację społeczną. W DPS i w pracy biograficznej nie jest to zwykle główny cel opisywanej aktywności.
- Relaksacyjna – koncentruje się na obniżaniu napięcia, uspokojeniu, odpoczynku (np. teksty o kojącym charakterze, ćwiczenia wyciszające). Kronika może być przyjemna, ale w pytaniu kluczowy jest cel: wspominanie przeszłości, a nie relaks.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o biblioterapię najpierw rozpoznaj cel zajęć (wspomnienia, usprawnianie, wyciszenie, zmiana zachowań), dopiero potem narzędzie (kronika/książka/wiersz). To ogranicza ryzyko mylenia pojęć.
