KWALIFIKACJA MED13 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 16.
Terapeuta używając form takich jak: wycinanki, wydzieranki czy wyklejanki z gazet lub tektury, prowadzi zajęcia z zastosowaniem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wycinanki, wydzieranki i wyklejanki z gazet lub tektury to działania oparte na cięciu/darciu i łączeniu elementów papieru klejem.
Takie formy pracy zalicza się do papieroplastyki, a nie do dziewiarstwa (włóczka), metaloplastyki (metal) ani kaletnictwa (skóra).

Pełne wyjaśnienie:

Opis wskazuje na zajęcia, w których materiałem bazowym jest papier (gazety, tektura) oraz typowe czynności: wycinanie, wydzieranie i wyklejanie. Taki zestaw aktywności stanowi klasyczny obszar papieroplastyki, czyli technik tworzenia prac plastycznych i użytkowych z papieru poprzez jego kształtowanie, łączenie i kompozycję.

Odpowiedź "papieroplastyki" jest poprawna, ponieważ wszystkie podane przykłady (wycinanki, wydzieranki, wyklejanki) są bezpośrednio związane z pracą w papierze: nożyczkami lub ręcznie (darcie) oraz z klejem (łączenie warstw i elementów). W terapii zajęciowej takie zadania często służą ćwiczeniu motoryki małej, planowania ruchu, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz koncentracji.

Pozostałe propozycje odnoszą się do innych materiałów i technik, więc nie pasują do opisu:

  • "dziewiarstwa" dotyczy wykonywania wyrobów z włóczki (np. na drutach lub szydełku). W opisie nie ma pracy z przędzą ani narzędzi dziewiarskich.
  • "metaloplastyki" wiąże się z kształtowaniem metalu (np. elementy ozdobne, reliefy). Gazeta i tektura nie są materiałami metaloplastycznymi.
  • "kaletnictwa" obejmuje wyroby ze skóry (np. paski, etui, portfele). Opis nie zawiera pracy ze skórą ani narzędzi kaletniczych.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się wyraźne przykłady działań (cięcie, darcie, klejenie) i materiał (gazeta, tektura), najpierw dopasuj materiał dominujący do dziedziny techniki. To ogranicza ryzyko zgadywania na podstawie samego brzmienia nazw.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Papieroplastyka to wykonywanie prac z papieru (np. wycinanie, darcie, składanie, klejenie i tworzenie kompozycji). W terapii zajęciowej jest to częsta forma ćwiczeń manualnych, bo jest bezpieczna, tania i łatwa do stopniowania trudności.
To techniki polegające na przygotowaniu elementów z papieru: wycinanka – cięcie nożyczkami, wydzieranka – darcie rękami na fragmenty, wyklejanka – przyklejanie elementów na podłoże, aby stworzyć obraz lub formę przestrzenną.
Bo wymagają precyzyjnych ruchów palców i dłoni oraz kontroli siły nacisku. Uczeń ćwiczy chwyt, koordynację obu rąk, prowadzenie nożyczek, dozowanie kleju i dokładne dopasowanie elementów, co wspiera sprawność manualną.
Spójrz na materiał i narzędzia: papieroplastyka to papier, tektura, gazety, klej, nożyczki. Dziewiarstwo dotyczy włóczki/przędzy i narzędzi takich jak druty lub szydełko. Jeśli w opisie jest cięcie i klejenie – to zwykle papier.
Metaloplastyka dotyczy pracy w metalu (kształtowanie, tłoczenie, elementy ozdobne), a papieroplastyka pracy w papierze (cięcie, składanie, klejenie). W zadaniach egzaminacyjnych wskazówki są często w nazwie materiału: "gazeta", "karton", "tektura" → papier.
Z gazet i tektury można tworzyć kolaże, plakaty, proste makiety, kartki okolicznościowe, dekoracje, mozaiki papierowe i ćwiczenia sekwencyjne (np. wytnij–posegreguj–przyklej). To pomaga trenować planowanie, uwagę i precyzję.
Ostrożność jest potrzebna, gdy używa się ostrych narzędzi (nożyczki, nożyki) lub gdy występują trudności z kontrolą impulsów, drżenia rąk czy znaczne ograniczenia chwytu. Wtedy dobiera się bezpieczniejsze narzędzia i prostsze etapy pracy.
Najczęściej myli się techniki na podstawie podobnych nazw ("-arstwo", "-plastyka") zamiast analizować materiał i czynności. Drugi błąd to skupienie się na jednym słowie z opisu i pominięcie reszty. Pomaga zasada: najpierw materiał, potem narzędzie, na końcu nazwa techniki.
Można zmieniać: grubość papieru (gazeta vs karton), rozmiar elementów, liczbę etapów, precyzję wycinania (po linii prostej vs krzywej), rodzaj kleju oraz wymagania estetyczne. Stopniowanie powinno odpowiadać celowi terapii i możliwościom osoby.
Tak. Planowanie kompozycji, wybór kolorów, porządkowanie elementów, realizacja instrukcji krok po kroku oraz kontrola błędów angażują uwagę, pamięć roboczą i funkcje wykonawcze. Dlatego papieroplastyka bywa używana także w ćwiczeniach poznawczych.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 76% zdających egzamin. średnio łatwe

Źródła:

  • Wikipedia (PL) – "Papieroplastyka": https://pl.wikipedia.org/wiki/Papieroplastyka (dostęp: 2026-02-27)
  • Wikipedia (PL) – "Wycinanka": https://pl.wikipedia.org/wiki/Wycinanka (dostęp: 2026-02-27)
  • Wikipedia (PL) – "Wydzieranka": https://pl.wikipedia.org/wiki/Wydzieranka (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z pracowni terapii zajęciowej dotyczące technik plastycznych i rękodzielniczych
  • Słowniki/kompendia technik plastycznych i rękodzieła (hasła: papieroplastyka, wycinanka, wydzieranka, wyklejanka)
  • Scenariusze zajęć z terapii zajęciowej ukierunkowane na motorykę małą i sprawność manualną

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego