TENS (przezskórna elektryczna stymulacja nerwów) to metoda elektroterapii, której podstawowym celem jest działanie przeciwbólowe. W praktyce klinicznej i gabinetowej wykorzystuje się ją przede wszystkim w dolegliwościach bólowych narządu ruchu, w tym w bólach okolicy kręgosłupa (np. bóle przeciążeniowe, przewlekłe zespoły bólowe, dolegliwości mięśniowo-powięziowe), jako element postępowania przeciwbólowego.
Odpowiedź "w bólach kręgosłupa" jest poprawna, ponieważ dotyczy typowego i często nauczanego w fizykoterapii obszaru zastosowań TENS: redukcji bólu poprzez stymulację czuciową (mechanizmy neurofizjologiczne) oraz modulację odczuwania bólu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w kontekście egzaminacyjnym:
- "w żylakach podudzi" – żylaki to problem naczyniowy. Postępowanie obejmuje m.in. kompresjoterapię, aktywność, farmakoterapię i leczenie zabiegowe; TENS nie jest typowym leczeniem przyczynowym ani standardowym wskazaniem pierwszego wyboru.
- "w wrzodach żołądka" – to schorzenie przewodu pokarmowego wymagające diagnostyki i leczenia lekarskiego; TENS nie jest standardową metodą leczenia choroby wrzodowej. W praktyce gabinetu masażu nie kwalifikuje się pacjenta do TENS "na wrzody".
- "w dychawicy oskrzelowej" – astma (dawna nazwa: dychawica oskrzelowa) dotyczy układu oddechowego; leczenie opiera się na farmakoterapii i kontroli czynników wyzwalających. TENS nie stanowi typowego postępowania w astmie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się TENS, najbezpieczniejszą strategią jest skojarzenie go z hasłami: ból, analgezja, narząd ruchu. Gdy opcje dotyczą chorób narządów wewnętrznych, zwykle nie są to właściwe wskazania dla tej metody w standardowym ujęciu kształcenia masażysty.
