Instalacje do termicznego przekształcania odpadów na ruszcie działają w sposób ciągły: odpady są podawane na ruszt, przemieszczają się po nim i przechodzą przez kolejne strefy oddziaływania temperatury oraz powietrza.
Typowy przebieg obejmuje:
- osuszanie – w pierwszej strefie ogrzewanie powoduje odparowanie wilgoci; to etap konieczny, bo woda obniża efektywność spalania i zużywa energię na parowanie,
- odgazowanie (często rozumiane jako pirolityczne wydzielanie frakcji lotnych) – pod wpływem temperatury z odpadów uwalniają się gazy i pary związków organicznych, które następnie ulegają spaleniu w komorze,
- spalanie – utlenianie części stałej (koks/zwęglona pozostałość) na ruszcie,
- zgazowanie – w pewnych warunkach (niedomiar tlenu w warstwie, lokalne strefy) mogą powstawać gazy palne w wyniku reakcji niepełnego utleniania; w praktyce zjawiska spalania i zgazowania mogą współwystępować w warstwie paliwa.
Odpowiedź "osuszaniu odpadów, odgazowywaniu, spalaniu, zgazowaniu." najlepiej oddaje termiczny i strefowy charakter procesu na ruszcie.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo zawierają operacje z innych grup technologii:
- "składowaniu … sedymentacja" dotyczy unieszkodliwiania przez składowanie oraz procesów typowych dla układów wodno-ściekowych, a nie spalania na ruszcie,
- "rozdrabnianiu … kondycjonowaniu" to etap przygotowania/obróbki odpadów lub paliwa alternatywnego; nie opisuje istoty spalania rusztowego,
- "pryzmowaniu … mineralizacji" odnosi się do procesów biologicznych (np. kompostowanie w pryzmach) i przemian zachodzących w czasie, a nie do szybkich procesów termicznych w komorze spalania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawiają się hasła typowe dla mechaniki (rozdrabnianie), biologii (pryzmy) lub hydrotechniki (sedymentacja), zwykle nie pasują one do opisu spalania odpadów na ruszcie.
