W gastronomii międzynarodowej termin lunch odnosi się do posiłku spożywanego w porze południowej, zwykle w przedziale około 12:00–15:00. Dlatego "lunch roboczy" (working lunch) to spotkanie biznesowe połączone z jedzeniem właśnie w środku dnia. W polskiej terminologii najczęściej odpowiada temu obiad – czyli główny posiłek dnia serwowany w południe.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych posiłków i innych nazw w języku angielskim:
- "śniadanie" odpowiada breakfast i jest posiłkiem porannym, a więc nie może być lunch’em.
- "kolacja" odpowiada dinner/supper i jest posiłkiem wieczornym. Częsty błąd wynika z polskiego zwyczaju, w którym "obiad" bywa jedzony późno, ale w terminologii międzynarodowej lunch to nadal pora południowa.
- "podwieczorek" jest lekkim posiłkiem popołudniowym (często kojarzonym z afternoon tea), zwykle po lunchu, więc nie stanowi jego odpowiednika.
W praktyce kelnerskiej właściwe rozumienie lunchu roboczego pomaga dobrać odpowiedni styl obsługi: sprawny i dyskretny serwis, często skrócony czas realizacji, a menu nierzadko uproszczone (np. zestaw biznesowy, bufet, wcześniej ustalone propozycje). To ogranicza ryzyko pomyłek przy rezerwacjach i komunikacji z gościem międzynarodowym.
