Termin rozpoczęcia i zakończenia wegetacji roślin sadowniczych jest silnie związany z warunkami termicznymi (przebiegiem temperatur w sezonie). Wzrost i rozwój roślin to procesy biochemiczne, których tempo w dużej mierze zależy od temperatury. Gdy temperatura wzrasta do wartości umożliwiających aktywność metaboliczną, roślina przechodzi z okresu spoczynku do fazy wzrostu; gdy temperatury spadają jesienią, roślina stopniowo ogranicza aktywność i przygotowuje się do zimy.
Również stopień przygotowania do zimy (hartowanie, zdrewnienie pędów, ograniczenie wzrostu) jest powiązany z przebiegiem temperatur: chłodniejsze noce i ogólny spadek temperatur sprzyjają przechodzeniu w stan spoczynku i zwiększaniu odporności na mróz. Z tego powodu odpowiedź "układu temperatur" najlepiej opisuje kluczowy czynnik sterujący tymi zjawiskami.
- "Rozkładu opadów" – opady wpływają na zaopatrzenie w wodę, kondycję i plonowanie, ale same w sobie nie wyznaczają wprost początku i końca wegetacji ani mechanizmu hartowania. Mogą jedynie pośrednio modyfikować przebieg sezonu (np. stres suszy), lecz nie są czynnikiem nadrzędnym.
- "Długości dnia" – fotoperiod bywa ważny dla niektórych reakcji rozwojowych (np. inicjacji pąków u wybranych gatunków), ale w sadownictwie termin ruszenia wegetacji i tempo jej przebiegu są przede wszystkim ograniczane przez temperaturę. Sama długość dnia nie "uruchamia" procesów, jeśli jest zbyt chłodno.
- "Wilgotności powietrza" – ma duże znaczenie dla transpiracji i presji chorób, lecz nie jest głównym czynnikiem wyznaczającym ramy czasowe wegetacji oraz przygotowanie do zimy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy terminów faz fenologicznych i zimotrwałości, najczęściej szukaj czynnika, który bezpośrednio steruje metabolizmem roślin – zwykle jest to temperatura.
