W pomiarach i rozliczeniach gazu często przelicza się wyniki do ustalonych warunków odniesienia (potocznie nazywanych "warunkami normalnymi" lub "standardowymi"). Niezależnie od tego, jakie konkretnie warunki odniesienia przyjmuje dana instrukcja (np. dla temperatury), samo przejście ze skali Celsjusza na skalę Kelvina wykonuje się zawsze tak samo.
Skale te różnią się punktem zerowym:
- 0 K to zero bezwzględne,
- 0°C odpowiada w przybliżeniu 273 K (dokładniej 273,15 K).
Dlatego stosujemy zależność:
T [K] = t [°C] + 273,15
Dla temperatury z termometru: t = −6°C:
- T = −6 + 273,15 = 267,15 K,
- po zaokrągleniu do wartości "około" otrzymujemy 267 K.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 257 K odpowiadałoby temperaturze około −16°C, czyli o 10°C niższej niż w treści.
- 277 K odpowiadałoby około +4°C; taki wynik często pojawia się, gdy ktoś pomyli znak i potraktuje −6°C jak +6°C albo wykona nieuważne zaokrąglenie.
- 287 K odpowiada około +14°C, czyli jest jeszcze dalej od wartości z odczytu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy temperaturach ujemnych najczęstszy błąd to "zgubienie minusa". Warto szybko oszacować: skoro 0°C to ~273 K, to −6°C musi dać wynik nieco mniejszy od 273 K, czyli około 267 K.
