Tłumienność toru światłowodowego to zjawisko polegające na zaniku sygnału wzdłuż toru transmisyjnego. W praktyce oznacza to, że na wyjściu łącza dociera sygnał o mniejszym poziomie niż na wejściu (typowo opisuje się to jako spadek mocy optycznej lub stratę/tłumienie wyrażane w dB). Dlatego odpowiedź "spadkiem amplitudy sygnału." trafnie oddaje sens zjawiska: sygnał słabnie.
Skąd bierze się tłumienie? W światłowodzie i w całym torze optycznym występują straty energii, m.in. w samym włóknie (oddziaływanie materiału na promieniowanie), na połączeniach (złącza, spawy), a także przy zbyt małym promieniu gięcia czy zabrudzeniach. Efekt końcowy jest wspólny: mniej "sygnału" na końcu toru.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne mechanizmy pogorszenia transmisji:
- "spadkiem częstotliwości sygnału." – tłumienie nie polega na obniżeniu częstotliwości. Częstotliwość nośnej/światła nie "spada" wzdłuż toru w taki sposób, jak sugeruje odpowiedź. Mówimy o stratach poziomu sygnału, a nie o zmianie jego częstotliwości.
- "rozmywaniem impulsu optycznego." – rozmycie impulsu to typowy opis dyspersji (poszerzania impulsu w czasie), która wpływa na kształt i nakładanie się symboli w transmisji. To może pogarszać odbiór, ale jest innym zjawiskiem niż tłumienie.
- "wzrostem kąta załamania impulsu świetlnego" – kąt załamania wiąże się z prawami optyki i warunkami prowadzenia światła w rdzeniu/płaszczu, ale nie jest "objawem tłumienności" toru. Tłumienność opisuje straty energii, nie wzrost kąta.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się spadek poziomu (mocy, natężenia, amplitudy) – najczęściej dotyczy to tłumienia. Jeśli mowa o rozmyciu/poszerzeniu impulsu – zwykle chodzi o dyspersję.