Pojęcie transportu bimodalnego odnosi się do przewozu z wykorzystaniem dwóch środków/gałęzi transportu w jednym łańcuchu przewozowym. Choć prefiks "bi-" etymologicznie oznacza po prostu "dwa", w praktyce europejskiej i polskiej logistyki termin ten bywa używany w sposób zawężony: jako rozwiązanie kolejowo-drogowe, promowane dla przenoszenia części potoków ładunków z dróg na kolej.
Dlatego odpowiedź "kolejowo-drogowy" jest zgodna z powszechnym rozumieniem branżowym: typowy scenariusz to dowóz naczepy/kontenera samochodem do terminala, następnie przewóz koleją na dłuższym dystansie, a na końcu ponowny odcinek drogowy do odbiorcy (tzw. dowóz/odbiór, często kojarzony z "ostatnią milą").
- Odpowiedź "drogowo-lotniczy" jest mniej typowa dla tego terminu; takie łańcuchy częściej omawia się ogólnie jako kombinacje multimodalne/intermodalne, a nie jako klasyczny przykład "bimodalny" w polityce przesunięcia na kolej.
- Odpowiedź "kolejowo-morski" również może występować w złożonych łańcuchach dostaw, jednak w języku branżowym częściej opisuje się ją jako transport multimodalny (lub intermodalny, jeśli utrzymuje się tę samą jednostkę ładunkową).
- Odpowiedź "drogowo-morski" jest bardzo częsta w spedycji (dojazd do portu + fracht morski), ale nie jest typowym, utrwalonym użyciem hasła "bimodalny" w kontekście kolej+droga.
Warto zapamiętać rozróżnienie: unimodalny = jeden środek, bimodalny = dwa (często kolej+droga), multimodalny = wiele, a intermodalny = przewóz z użyciem różnych gałęzi przy zachowaniu tej samej jednostki ładunkowej (np. kontener, naczepa). Na egzaminie najczęstsza pułapka to utożsamianie "bimodalnego" z dowolną parą gałęzi bez odniesienia do utrwalonej praktyki logistycznej.
