"Trójkąt widoczności" dla przejazdu kolejowo-drogowego to schematyczne pole widzenia, które ma umożliwić wzajemne dostrzeżenie się uczestników ruchu: kierującego pojazdem na drodze i pojazdu szynowego na torze. Na rysunkach technicznych zwykle buduje się go na podstawie:
- osi toru kolejowego (kierunek ruchu pociągu),
- osi drogi (kierunek ruchu pojazdów drogowych),
- punktu przecięcia/odniesienia (często w rejonie skrzyżowania),
- odcinków łączących punkty na osi drogi i osi toru, które wyznaczają granice wymaganej widoczności.
Wariant "A" przedstawia typowy schemat sytuacyjny: widoczne są podpisy osi ("oś toru kolejowego", "oś drogi"), zaznaczony punkt przecięcia oraz odcinki łączące punkty na osiach, które tworzą trójkąty. Dodatkowo naniesiono kierunki jazdy oraz odległości kontrolne, co jest charakterystyczne dla rysunków służących do oceny widoczności na przejeździe.
Wariant "B" pokazuje jedynie trójkątny znak drogowy (kształt znaku ostrzegawczego). Mimo że ma formę trójkąta, nie jest to "trójkąt widoczności" w rozumieniu geometrii widoczności na przejeździe, tylko element oznakowania.
Wariant "C" również przedstawia znak drogowy (w trójkącie umieszczono piktogram pojazdu). To nadal oznakowanie, a nie schemat wyznaczania pola widoczności na skrzyżowaniu drogi z torem.
Wariant "D" jest rysunkiem czysto geometrycznym z oznaczeniami literowymi odcinków, bez jednoznacznego odniesienia do osi toru, osi drogi, punktu przejazdu czy kierunków ruchu. Taki rysunek może służyć do zadań z geometrii, ale nie identyfikuje specyfiki przejazdu kolejowo-drogowego.
Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli pytanie dotyczy widoczności na przejeździe, poprawny rysunek zwykle zawiera oś toru + oś drogi + linie widoczności i tworzy trójkątny obszar pomiędzy tymi osiami.
