U maku syberyjskiego po ścięciu z końców łodyg może wypływać sok mleczny (lateks). Taka wydzielina potrafi szybko zanieczyścić miejsce cięcia i utrudnić podciąganie wody, co przyspiesza więdnięcie. Dlatego w praktyce florystycznej stosuje się zabieg krótkotrwałego umieszczania końców łodyg w gorącej wodzie. Wysoka temperatura pomaga ograniczyć wypływ wydzieliny oraz zabezpieczyć miejsce cięcia, co sprzyja późniejszemu pobieraniu wody z wazonu.
Odpowiedź "krótkotrwałe umieszczanie łodyg w wodzie z lodem" bywa kojarzona z ogólną zasadą spowalniania procesów starzenia, ale w tym przypadku nie rozwiązuje kluczowego problemu, czyli wypływu i zatykania miejsca cięcia sokiem mlecznym. Zimna woda może też ograniczać tempo pobierania wody bezpośrednio po przygotowaniu materiału.
"Woskowanie końców łodyg zaraz po ścięciu" może działać jak bariera, lecz w praktyce łatwo doprowadzić do zbyt szczelnego zamknięcia tkanek i pogorszenia pobierania wody, a to skraca trwałość w wazonie. "Taśmowanie końców łodyg po zbiorze" jest techniką mechaniczną spotykaną w innych zastosowaniach (np. stabilizacja), ale nie stanowi typowego zabiegu poprawiającego pobieranie wody u roślin z lateksem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się gatunek kojarzony z sokiem mlecznym, szukaj metody, która ogranicza wypływ wydzieliny i zabezpiecza miejsce cięcia, zamiast metod ogólnych (chłodzenie, taśma) niepowiązanych z mechanizmem problemu.
