"Trzecie strojenie" w praktyce stroicielskiej oznacza finalne, precyzyjne strojenie wyrównawcze wykonywane po wcześniejszych etapach podnoszenia i stabilizowania naciągu strun. Na tym etapie szczególnie istotne jest doprowadzenie do zgodności wysokości dźwięku w chórach strun (np. 2–3 struny na jeden dźwięk) oraz wyrównanie unisonów, czyli identycznej wysokości strun w obrębie jednego chóru.
Odpowiedź "klawiatury" jest poprawna, ponieważ bez klawiatury stroiciel nie ma standardowego sposobu, aby uruchomić mechanizm (klawisz → elementy mechaniki → młoteczek → uderzenie w struny) i uzyskać powtarzalny, kontrolowany dźwięk do odsłuchu i porównania. Strojenie polega na korekcie napięcia struny, ale decyzja o tym, czy dźwięk jest właściwy oraz czy unison jest "czysty", wymaga ciągłego wywoływania i słuchowej (lub z pomocą tunera) oceny brzmienia.
Odpowiedź "moderatora" jest nieprawidłowa, bo moderator jest elementem wyciszającym (zwykle poprzez wsunięcie filcu), a jego rola dotyczy dynamiki/brzmienia w grze, nie minimalnych warunków strojenia. Może być całkowicie nieużywany w trakcie strojenia.
Odpowiedź "drzwi dolnych" również jest nieprawidłowa. To element obudowy, który często wręcz zdejmuje się, aby uzyskać dostęp do mechanizmu i stroików. Obecność drzwi nie jest wymagana do wykonania strojenia, a bywa przeszkodą organizacyjną.
Odpowiedź "urządzenia pedałowego" jest błędna, ponieważ pedały (forte, piano oraz ewentualnie moderator) nie stanowią narzędzia strojenia i nie są konieczne do samego procesu korekty wysokości dźwięku. Stroiciel podczas pracy opiera się na kluczu stroicielskim, klinach/wyciszaczach strun i źródle odniesienia (kamerton lub tuner), ale musi mieć możliwość wywołania dźwięku z klawiatury.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy warunku "nie może być wykonane bez udziału…", szukaj elementu minimalnie koniecznego do uzyskania kontrolowanego dźwięku i weryfikacji wysokości, a nie elementów wpływających na komfort gry lub wykończenie obudowy.
