Trzonki przeciwchwytnika są elementem mechaniki pianina, więc dobór materiału nie jest przypadkowy: część musi pracować powtarzalnie, nie "pływać" wymiarowo w typowych warunkach użytkowania i możliwie dobrze znosić wielokrotne obciążenia. Dlatego w praktyce warsztatowej preferuje się drewno o przewidywalnych parametrach (m.in. odpowiedniej twardości i sprężystości) oraz o możliwie stabilnym zachowaniu przy zmianach wilgotności.
Odpowiedź "brzozowego." jest zgodna z kluczem zadania, ponieważ wskazuje gatunek drewna stosowany w tego typu elementach według przyjętej w pytaniu konwencji materiałowej. Pozostałe propozycje ("klonowego.", "grabowego.", "bukowego.") są gatunkami spotykanymi w różnych zastosowaniach w budowie i naprawie instrumentów, ale w tym pytaniu nie odpowiadają właściwemu przyporządkowaniu materiału do trzonków przeciwchwytnika.
Warto pamiętać o typowej pułapce egzaminacyjnej: w instrumentach historycznych i w rozwiązaniach różnych producentów mogą występować odstępstwa materiałowe. Jeśli w zadaniu nie podano producenta ani okresu, przyjmuje się odpowiedź zgodną z nauczanym standardem dla tej części mechaniki.
- Wskazówka: ucz się par "element mechaniki → typowy materiał", ale zawsze rozróżniaj elementy sąsiadujące (łatwo je pomylić).
- Na praktyce: przy renowacji ważniejsza od samej nazwy gatunku bywa zgodność właściwości (sprężystość, kierunek włókien, sezonowanie) i powtarzalność materiału.
